Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 24
zaczęły mnie ogarniać lęki prawdziwie śmiertelne, siły fizyczne zaczęły mnie opuszczać.
→
-
Dz. 44
powiedział mi Jezus: Opuszczę ten dom..., ponieważ są w nim rzeczy, które Mi się nie podobają.
→
-
Dz. 90
ujrzałam swego spowiednika wewnętrznie, jak wiele cierpieć będzie. - Przyjaciele opuszczą cię...
→
-
Dz. 105
w tych wszystkich cierpieniach i walkach nie opuszczałam Komunii św.
→
-
Dz. 105
nie pozwalała opuszczać Komunii św.; i poszłam, i poznałam, że uratowało mnie... posłuszeństwo.
→
-
Dz. 130
zaczęłam się trochę opuszczać. Nie zwracałam uwagi na te wewnętrzne natchnienia...
→
-
Dz. 142
Obecność Boża ani na chwilę nie opuszczała mnie. I dusza moja trwała w ustawicznym miłosnym...
→
-
Dz. 156
nie opuszczaj Komunii św., chyba wtenczas, kiedy wiesz dobrze, że upadłaś ciężko...
→
-
Dz. 156
zasmucasz Mnie bardzo, kiedy Mnie opuszczasz w Komunii św.
→
-
Dz. 161
zstąpił z nieba, opuszczając tron wieczystej stolicy...
→
-
Dz. 240
wychowankom... aby te, które opuszczają domy nasze, już Ciebie nie obraziły żadnym grzechem.
→
-
Dz. 471
Ten duch nie opuszcza mnie ani na chwilę, wszędzie mi towarzyszy.
→
-
Dz. 494
żebyś była wobec zastępcy Mojego... jak dziecko... inaczej opuszczę cię i nie będę obcował z tobą.
→
-
Dz. 496
przytłoczyły mnie myśli: czemuż mam opuszczać ten klasztor, w którym jestem lubiana...
→
-
Dz. 512
miłość i pokora twoja sprawiają, że opuszczam trony nieba, a łączę się z tobą.
→
-
Dz. 644
siły opuszczają, jakoby rozdział ciała od duszy.
→
-
Dz. 655
w spowiedzi oświadczyłam, że już opuszczam Zgromadzenie.
→
-
Dz. 785
abyś nie opuszczając wnętrza swego, na zewnątrz spełniła wszelkie obowiązki swoje...
→
-
Dz. 795
opuszczam Nazaret, a idę do Betlejem, tam będę spędzać święta Bożego Narodzenia...
→
-
Dz. 890
Kiedy się zdarza, że ją opuszcza żywa obecność Boża... to ona wtenczas stara się żyć wiarą żywą...
→
-
Dz. 894
chociaż mi żal było opuszczać Mszy św., gdyż mi Bóg udzielał łaski... posłuszeństwo przekładam...
→
-
Dz. 937
zaczyna się ćwiczyć i nie opuszcza najdrobniejszej sposobności do cnoty...
→
-
Dz. 940
nie umie sobie poradzić sama, gdy przyjdą chwile doświadczeń, i opuszcza drogę doskonałości.
→
-
Dz. 1315
W chwilach opuszczenia wewnętrznego nie tracę spokoju... wiem, że Bóg duszy nigdy nie opuszcza...
→
-
Dz. 1497
prosząc Go wewnętrznie, aby mnie nie opuszczał w tej chwili.
→
-
Dz. 1508
Stworzenia opuszczą człowieka w cierpieniu, ale Ty, o Panie, jesteś wierny...
→
-
Dz. 1509
powoli zaczynają nas opuszczać i ci wierni przyjaciele.
→
-
Dz. 1633
kiedy zemdleję pod ich naporem i obleje mnie zimny pot, wtenczas zaczynają mnie opuszczać...
→
