Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 95
Zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych.
→
-
Dz. 98
pogrąża się sama w sobie... i niejako jakby się zgodziła na tę mękę odrzucenia.
→
-
Dz. 101
Kiedy dusza zaczęła się pogrążać w rozpaczy, czułam, że zaczynam konać...
→
-
Dz. 123
wbrew woli pogrążałam się w Bogu i Pan utrzymywał mnie przy sobie.
→
-
Dz. 180
Duchy czyste zasłaniają swoje oblicze i pogrążają się w nieustannej adoracji...
→
-
Dz. 211
Im więcej rozważałam, tym się więcej dusza moja pogrążała w ciemności.
→
-
Dz. 407
nie mogłam się nacieszyć ciszą i milczeniem, co [sprawia, że]... dusza się pogrąża w Bogu...
→
-
Dz. 408
Kiedy się pogrążam w męce Pańskiej, często widzę Pana Jezusa w adoracji...
→
-
Dz. 486
kiedy się przebudzę - pogrążam się w Nim bez słowa mówienia.
→
-
Dz. 577
duch mój pogrążał się w Osobie, którą wymawiałam.
→
-
Dz. 580
Ta utrata dusz, pogrąża Mnie w smutku śmiertelnym.
→
-
Dz. 767
dusza moja jest dotknięta przez Boga i cała się w Nim pogrąża...
→
-
Dz. 770
od pewnego czasu, nie doznaję żadnej przerwy, ale coraz głębiej pogrąża mnie w Bogu.
→
-
Dz. 771
widzi, że dusze lepsze... nie otrzymały tej łaski, dlatego... pogrąża się w swej nicości...
→
-
Dz. 835
Pogrążają się w świętym zdumieniu te duchy czyste, wielbiąc to niepojęte miłosierdzie Boże...
→
-
Dz. 891
odwiedził mnie ksiądz szpitalny... czuję, że duch mój zaczyna się więcej pogrążać w Bogu...
→
-
Dz. 947
Pan najwyższy ma we mnie... upodobanie... a ja pogrążam się jeszcze więcej w swej nicości...
→
-
Dz. 947
Pogrążam się coraz więcej w Nim i nie lękam się niczego.
→
-
Dz. 983
Wielkość Boga pogrąża mnie i zalewa, tak iż tonę cała [w] wielkości Jego...
→
-
Dz. 1210
tym pocieszysz Mnie w gorzkim smutku, [w] jaki Mnie pogrąża utrata dusz.
→
-
Dz. 1302
Żywa... obecność Boża trwa w duszy, ta świadomość pogrąża mnie w głębokim skupieniu...
→
-
Dz. 1367
[w] nocy - ilekroć się obudzę, tyle razy pogrążę się w modlitwie dziękczynnej.
→
-
Dz. 1393
Jezu, rozkoszy mej duszy, anielski Chlebie, Pogrąża się cała istota moja w Tobie...
→
-
Dz. 1397
Utrata każdej duszy pogrąża Mnie w śmiertelnym smutku.
→
-
Dz. 1486
dusza pozostaje głucha na wołanie Boże i pogrąża się jeszcze w większych ciemnościa[ch].
→
-
Dz. 1489
Panie, podnosisz mnie nieraz aż do... widzeń, to znów pogrążasz mnie w nocy ciemnej...
→
-
Dz. 1523
zaczynam to rozmyślanie, a nigdy go nie kończę, bo duch mój całkowicie się w Nim pogrąża.
→
-
Dz. 1558
Jednak nie ustaje ciemność, a duch mój pogrąża się w jeszcze większej agonii.
→
-
Dz. 1572
pogrąż się w modlitwie tam, gdzie jesteś, chociaż przez króciutką chwilę.
→
-
Dz. 1653
Gdzie w adoracji Ciebie pogrąża się niebo całe...
→