Rozchodzić
- Dz. 133 zaczęły się gromy ogniste, tak że nawet nie wiedziałam, o co się rozchodzi.
- Dz. 370 promienie wychodzące z monstrancji, i rozchodziły się po całym kościele.
- Dz. 1149 pozorując chwałę Bożą, a tu tymczasem nie rozchodzi się o chwałę Bożą, ale o chwałę własną.
- Dz. 1542 pragnę, abyś się ściślej łączyła ze Mną. Mnie się rozchodzi o każde drgnienie twego serca...
- Dz. 1622 Żądaj, co Ci się podoba; żadna ofiara nie wyda mi się za wielka, kiedy się rozchodzi o dusze.
- Dz. 1796 z rany wychodziły te promienie i rozchodziły [się] na świat cały.