Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 8
wołanie łaski było dla mnie udręką...
→
-
Dz. 19
weszłam do celi pełna udręki...
→
-
Dz. 25
Zdawało mi się, że te udręki duszy mają być stałym udziałem mojego istnienia.
→
-
Dz. 41
żeby dopuścił na mnie wszystkie udręki piekła...
→
-
Dz. 53
udręka, bo nie mam stałego spowiednika.
→
-
Dz. 70
trudno spełniać obowiązki, kiedy dusza jest w takim stanie udręk...
→
-
Dz. 77
Kiedy się starałam aktem woli trwać przy Bogu, doznawałam takich udręk...
→
-
Dz. 77
na... ćwiczenia do kaplicy... doznawałam większych udręk...
→
-
Dz. 77
kiedy się zbliżyłam do spowiedzi św., naraz ustępowały... udręki...
→
-
Dz. 77
jak się oddaliłam od kratki... udręki uderzały na mnie...
→
-
Dz. 78
Przez ten akt poddania ustąpiły te straszne udręki.
→
-
Dz. 96
ciemność zapada w całej jej duszy, zaczyna się udręka...
→
-
Dz. 111
Jeżeli w tych udrękach siostra jest tak wierna Bogu...
→
-
Dz. 141
udręki moje już dobiegają końca.
→
-
Dz. 192
Często biorę udręki naszych wychowanek na siebie.
→
-
Dz. 213
odeszłam od konfesj[onału], cała moc udręk weszła na mnie.
→
-
Dz. 291
aby na mnie dopuścił udręki... ażeby owa dusza została uratowana.
→
-
Dz. 311
dusza moja została jako skała: oschła, pełna udręki...
→
-
Dz. 343
Dziękuję Ci, Jezu... za udręki...
→
-
Dz. 678
milsze mi są z woli Bożej udręki...
→
-
Dz. 770
zrozumiałam, że nikt mnie z tych udręk nie zdoła wyprowadzić...
→
-
Dz. 770
jak Pan mnie pogrążył w tych udrękach...
→
-
Dz. 1025
dusza moja była pełna udręki...
→
-
Dz. 1037
tabernakulum... tu w chwilach udręki szukam ukojenia.
→
-
Dz. 1040
Pośród strasznych udręk patrzę w Ciebie...
→
-
Dz. 1115
Kiedy byłam w tej udręce ducha, postanowiłam sobie zaraz pójść do matki...
→
-
Dz. 1200
choćbym chciała coś powiedzieć o sobie, doznałabym nowej udręki...
→
-
Dz. 1662
Wysławiać Cię będę w opuszczeniu i ciemności... w boleści i goryczy, w udręce ducha...
→
-
Dz. 1823
jak przyjdziesz do mnie, wybawisz mnie od tych udręk.
→
