Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 42
Siostry prosiły, żeby chociaż chwilkę odpocząć, jednak duch mój nie mógł się uspokoić.
→
-
Dz. 111
mnie w tych rzeczach spowiednicy nie mogli ani zrozumieć, ani uspokoić...
→
-
Dz. 112
spowiednik się waha wypowiedzieć swoje zdanie, a dusza, jeżeli to spostrzeże, nie uspokoi jej...
→
-
Dz. 154
Nie mogłam się uspokoić sama w sobie.
→
-
Dz. 222
z matką mistrzynią Marią Józefą. Rozjaśniła mi wiele rzeczy i uspokoiła...
→
-
Dz. 257
Uspokoił mnie we wszystkim i każe mi wierzyć w Opatrzność Bożą...
→
-
Dz. 494
Matka Przełożona jednym słowem mnie uspokoiła.
→
-
Dz. 511
Prawda nie ginie, a zranione serce z czasem się uspokoi...
→
-
Dz. 653
Pomyślałam, że jedno słowo kierownika uspokoiłoby mnie zupełnie...
→
-
Dz. 701
prosiłam o ulgę, Jezus mnie w tym uspokoił sam.
→
-
Dz. 713
uczyniłam krzyżykiem znak krzyża świętego, natychmiast bestia się uspokoiła i znikła.
→
-
Dz. 891
bardzo wstydziłam tego kapłana, ale uspokoiłam się, ponieważ poznał trochę moją duszę...
→
-
Dz. 1063
Dziś Jezus każe mi pocieszyć i uspokoić pewną duszyczkę...
→
-
Dz. 1262
uspokoiłam się zupełnie co do dzieła tego w całej jego rozciągłości...
→
-
Dz. 1387
wszystko ją męczy i nic jej nie uspokoi jak tylko gorąca modlitwa.
→
-
Dz. 1566
Jezus mnie uspokoił tymi słowy: Córko Moja, nagradzam cię za czystość intencji...
→
-
Dz. 1798
dusza ta uspokoiła się i pełna ufności spoczęła w Panu.
→
