Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 14
[wyszła] do mnie matka przełożona... Michaela, po krótkiej rozmowie każe mi iść do Pana domu...
→
-
Dz. 28
Przeprosiłam matkę, że zabieram czas, i wyszłam z pokoiku.
→
-
Dz. 30
z morza jasności nieprzystępnej wyszedł nasz ukochany Zbawiciel...
→
-
Dz. 31
jak tylko wyszłam z mieszkania... wszyscy ludzie zaczynają we mnie rzucać...
→
-
Dz. 40
Kiedy wyszłyśmy z klęczników i zaczęłyśmy mówić formułę ślubów, nagle stanął Jezus...
→
-
Dz. 44
wyszła Hostia z tabernakulum i spoczęła na rękach moich...
→
-
Dz. 101
zdawało mi się, że już pozostanę w tym stanie, bo o własnej mocy nie wyszłabym z niego.
→
-
Dz. 102
wszystko odpadło od duszy mojej, jakobym dopiero wyszła z ręki Bożej...
→
-
Dz. 115
Dusza, kiedy wyszła z tych utrapień, jest głęboko pokorna.
→
-
Dz. 129
wyszłam z celi z nową odwagą do cierpień.
→
-
Dz. 138
wyszłam z adoracji, ze spokojem spojrzałam w oczy temu... czego się przedtem... lękałam.
→
-
Dz. 138
wyszłam na korytarz, zaraz mnie spotkało wielkie cierpienie...
→
-
Dz. 147
jeżeli dusza dobrze odprawiła modlitwę i wyszła z niej z wewnętrznym... skupieniem...
→
-
Dz. 167
wyszłam z kapliczki do swego zajęcia.
→
-
Dz. 174
Wtem ojciec wyszedł z konferencją.
→
-
Dz. 177
Kiedy się wpatrzyłam w to Serce Najświętsze, wyszły te same promienie, jakie są w tym obrazie...
→
-
Dz. 190
Kiedy wyszłam z kaplicy, zaraz się spotkałam z rzeczywistością.
→
-
Dz. 259
wyjeżdżam do Wilna. Kiedy wyszłam przed dom... łzy mi popłynęły...
→
-
Dz. 299
Te dwa promienie wyszły z wnętrzności miłosierdzia Mojego...
→
-
Dz. 313
Kiedyśmy wyszły od tego malarza, matka przełożona została w mieście...
→
-
Dz. 347
Pasterka. Kiedy wyszła Msza św., zaraz mnie zaczęło ogarniać wewnętrzne skupienie...
→
-
Dz. 394
W tej chwili wyszedł płomień z onej kadzielnicy, aż do Jasności.
→
-
Dz. 406
ujrzałam małego Pana Jezusa, który wyszedł z Hostii...
→
-
Dz. 414
wyszły z Serca Jezusa te same dwa promienie, jakie są w tym obrazie.
→
-
Dz. 420
Święto to wyszło z wnętrzności miłosierdzia Mojego...
→
-
Dz. 425
Na koniec wyszła niewiasta, która trzymała jakoby w fartuchu łzy...
→
-
Dz. 439
w tej chwili z onej jasności wyszedł promień jasny i przeszył mi serce.
→
-
Dz. 465
niech te dwa promienie, które wyszły z... Serca Twego zasilają nieustannie moją duszę.
→
-
Dz. 555
jeżeli przełożona uzna za stosowne, aby jakaś siostra wyszła do rozmównicy...
→
-
Dz. 586
wyszłam od arcypasterza, usłyszałam... słowa: Dla utwierdzenia ducha twego przemawiam...
→
