Wersja: 20260613a
·
zaktualizowano 13.06.2026 08:50
-
Dz. 349
prosiłam Boga przez boleść Jezusa, aby raczył ją wyrwać [z] tej nędzy strasznej.
→
-
Dz. 412
szatan cię nienawidzi... dlatego że wiele dusz wyrwałaś spod jego panowania.
→
-
Dz. 445
Jezus zamknął oczy i cicho, ale strasznie bolesny wyrwał się jęk z Jego Serca.
→
-
Dz. 445
odczuwać na sobie konanie, i czułam, że nikt mnie nie pocieszy ani wyrwie z tego stanu...
→
-
Dz. 628
wiem, że... Jezus do siostry mówi, a nie mogąc się od niej wyrwać, bo mnie chwyciła za ręce...
→
-
Dz. 853
Wzięłam tę broszurkę... i wyrwały mi się z duszy te słowa: Jezu... dla Ciebie żyję...
→
-
Dz. 855
którymi mnie Bóg obsypywał w ciągu całego roku... Wyrwał się z duszy mojej hymn...
→
-
Dz. 1112
zdawało mi się, że jestem potępiona, ona mocą posłuszeństwa wyrwała mnie z tej przepaści.
→
-
Dz. 1197
Co siostra robi, przecież wicher wyrwie okno. Odpowiedziałam jej, niech śpi spokojnie...
→
-
Dz. 1331
namiętność nie usidliła serca mego; poznałam... z jakich niebezpieczeństw mnie wyrwał...
→
-
Dz. 1458
jeżeliby kapłan przedłużył... Jezus sam wyrwałby się z jego ręki i przyszedłby do mnie.
→
-
Dz. 1465
cierpienie i modlitwa moja krępowały szatana i wiele dusz wyrwałam z jego szponów.
→
-
Dz. 1609
z ust Twoich wyrwała się... bolesna skarga: że szukałeś, kto by Cię pocieszył, a nie znalazłeś.
→
