Dz. 1321

Witaj, najmiłosierniejsze Serce Jezusa,

Żywy zdroju wszelkich łask,

Jedyne schronienie i ucieczko nasza,

W Tobie mam nadziei blask.

Witaj, najlitościwsze Serce Boga mojego,

Niezgłębiona żywa krynico miłości,

Z której tryska życie dla człowieka grzesznego,

I zdrój wszelkiej słodkości.

Witaj, otwarta Serca Najświętszego rano,

Z której wyszły miłosierdzia promienie

I z której czerpać życie nam dano,

Naczyniem ufności jedynie.

Witaj, Dobroci Boża niepojęta,

Nigdy nie zmierzona i nie zgłębiona,

Pełna miłości i miłosierdzia, lecz zawsze święta,

A jednak jesteś, jak dobra matka, ku nam pochylona.

Witaj, tronie miłosierdzia, Baranku Boży,

Któryś za mnie życie złożył w ofierze,

Przed którym się codziennie ma dusza korzy,

Żyjąc w głębokiej wierze.

[Koniec czwartego zeszytu rękopisu Dzienniczka].