Świadectwa

W Sanktuarium Bożego Miłosierdzia doznałam łaski. Gdy podeszłam do konfesjonału, aby się wyspowiadać, zastałam tam wspaniałego kapłana, który naprowadził mnie do wyznania grzechu ciężkiego, z którego nigdy się nie spowiadałam. Bogu dziękuję za dar tego kapłana. Przed podejściem do kratek konfesjonału doznałam dziwnej paniki, jakby to zło, które było we mnie, bało się, że wyznam ten grzech, z którym chodziłam wiele lat. Ten kapłan wiedział też, ile mam lat, i tak jakby znał moje życie. Wierzę, że w osobie tego kapłana spotkałam samego Jezusa. Bogu niech będą dzięki!

Dostąpiłam łaski miłosierdzia Bożego. Bądź pochwalony Jezu Miłosierny. Z pomocą Bożą zostałam uwolniona z dysfunkcyjnego dzieciństwa spędzonego w rodzinie dysfunkcyjnej. Chodź nadal walczę ze swoimi słabościami, to wiem, że Jezus jest ze mną i pomaga mi. Jezu, ufam Tobie.

Jezu Miłosierny pragnę podziękować Ci ze wszystkich sił i ukazać innym, jak Ty Panie działasz w naszym życiu! Zaprzyjaźniony kapłan wiedział o tym, że jedna z Sióstr Zakonnych z Belgii jest w trudnej sytuacji życiowej. Prosił żeby o niej opowiadać przy każdej okazji spotkania i wypytywał o jej sprawy. Widać było, że chociaż nigdy nie poznał Jej osobiście,jej sprawy leżały mu głęboko na sercu. Miał nadzieję, że może uda im się spotkać w ramach Światowych Dni Młodzieży. Pytał, czy Siostra może wtedy przyjechać do Polski. Okazało się, że jednak będzie to niemożliwe z wielu powodów. Ks. Stanisław cieszył się z każdej korespondencji od Siostry i utożsamiał się z jej złożoną sytuacją w Zgromadzeniu. Siostra za każdym razem dziwiła się, że Kapłan jej nie zna, a sercem i myślami jest bardzo często przy niej. Ja byłam pośrednikiem ich relacji. Opowiadałam Księdzu o siostrze, a do Siostry pisałam listy i maile. Dnia 15 maja kapłan odszedł do domu Ojca! Ciężko nam było się z tym pogodzić, wszyscy Go bardzo kochaliśmy i szanowaliśmy. O jego śmierci zawiadomiłam też Siostrę w Belgii. W niedługim czasie dostałam od Niej informację o podróży do Polski! Bardzo się ucieszyłam, zorganizowałam spotkanie rodzinne i zaprosiłam wszystkich na kolację. Siostrze towarzyszyły jeszcze 2 inne osoby świeckie. Okazało się, że kolacja została zaplanowana na dzień 15 czerwca (tj. dokładnie w miesiąc po śmierci kapłana). Wydało mi się to bardzo nieprawdopodobne i przypadkowe. Wierzę głęboko, że to nie był zbieg okoliczności a Zrządzenie Opatrzności Bożej! Kolacja rozpoczęła się modlitwą w intencji zmarłego Kapłana. Był to Anioł Pański wypowiadany w 2 językach: polskim i francuskim. Czułam, że Pan Bóg w ten sposób nas połączył! Z ogromnym wzruszeniem wypowiadaliśmy wszyscy słowa głośnej modlitwy! Dziękuję Jezu za to szczególne spotkanie i wzruszenia. Jezu ufam Tobie!

Tutaj się modliłam i tutaj w cudowny sposób zostałam wysłuchana. Wszystko polecam Tobie, Jezu Umiłowany.

Pewnego dnia młodsza koleżanka w rozmowie zapytała, co myślę o "Dzienniczku" - przekonana, że go czytałam. Zrobiło mi się wstyd i natychmiast sięgnęłam po tę lekturę. Tym, co szczególnie zapadło w moje serce, była zachęta Pana Jezusa do poufnej rozmowy z Nim o wszystkich sprawach... Spróbowałam. I teraz z perspektywy czasu mogę powiedzieć, że doświadczam niezwykłej obecności Pana w moim życiu. Doświadczam zrozumienia, miłości i...właśnie - miłosierdzia. To On pomógł mi towarzyszyć Mamie w ciężkiej, pełnej cierpienia chorobie, by z nami w momencie Jej przejścia do wieczności, jest teraz w każdej chwili dnia. Powierzam Mu wszystkie sprawy, dziękuję, przepraszam, proszę, szukam rady. Wiem, że wszystko, co otrzymuję, jest dla mojego dobra, więc mam w sercu niezwykły pokój. Tak, On przemienia moje serce. Przygotowuje na spotkanie:)

Dziękuję Bogu Miłosiernemu za wybawienie nas z bardzo trudnej sytuacji materialnej, gdzie straciliśmy wszystko. Dzięki moim modlitwom i błaganiem o pomoc otrzymałam ją. Teraz zaczynamy wszystko na nowo i jest perspektywa na przyszłość. Dziękuję, Boże, że nie pozwoliłeś nam się załamać. Jezu, ufam Tobie!

Gdy w 2012 r. umierał mój mąż i trwała reanimacja ponad 30 minutowa, błagałam Ducha Świętego o łaskę wyzdrowienia. W zamian obiecałam, że już nigdy nie zapalę papierosa, a byłam nałogową palaczką. I stał się CUD. Za sprawą PANA NASZEGO mąż żyje, a ja nie palę. Trzeba ufać Panu, a jak pogrozi nam czasami za nasze grzeszki, to trzeba je przyjąć z pokorą. Małgorzata

Panie Jezu, Boże w Trójcy Jedyny, Prawdziwy, dziękuję Ci za wszelkie łaski, jakimi nas obdarzasz każdego dnia! Panie Jezu ukochany, dziękuję Ci za Twoją miłość, cierpliwość, troskę i łagodność względem mnie, grzesznicy. Dziękujemy Ci, że dałeś nam swoją Matkę Przenajświętszą, która kocha nas tak, jak żadna ziemska matka nie potrafi. Dziękujemy Ci za św. Siostrę Faustynę i św. Jana Pawła II. Błagam Cię, Panie Jezu, bądź ze mną dzisiaj i na zawsze, a szczególnie chroń mnie w najbliższych dniach, tygodniach i miesiącach, bo bez Ciebie nie dam rady dokonać tych zmian w moim życiu, o których wiesz. JEZU, UFAM TOBIE!!!

Chwała Tobie, Panie Boże, zawsze i wszędzie. Maryjo, Matko nasza, dziękuje Ci za nieustanną opiekę nad moją rodziną. Dziękuję za życie i zdrowie. Za cuda, uzdrowienie mojej żony i mojego. Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus i Maryja, Matka Jego. Hamburg USA

Jezu Miłosierny, dziękuję Tobie za 45 lat mojego życia, za wszelkie łaski, za wielu dobrych ludzi, którzy są przy mnie. Za wszystko dziękuję... Jezu, Ty wszystko wiesz. Ufam Tobie...

Panie mój, dziękuję Ci za dar, jakim mnie obdarzyłeś - za moją rodzinę. Dziękuję Ci z całego serca za Twoje wsparcie pomoc i opiekę Boską Twoją wtedy, kiedy była ona nam tak bardzo potrzebna. Ty wiesz najlepiej po cóż mnie na tę ziemię sprowadziłeś - błagam Cię czuwaj nad moją rodziną, bo tylko je mam, bo tylko dla nich żyję. Błagam Cię, Panie Miłosierny, dopomóż im w zdrowiu, w życiu , prowadź je i pomagaj. Daj im zdrowie i długie życie i opiekuj się nimi. Błagam Cię, Jezu Chryste, bądź zawsze przy nich, daj im zdrowie i dopomóż im. Kocham Cię, Jezu Chryste, i przepraszam, że nie zawsze jestem taka, jaką widzieć mnie byś pragnął.

Mój kochany Jezu, jest tak dużo, by powiedzieć Tobie. Ale Ty już to wszystko wiesz. Dałeś mi tak wiele. A ja nawet tego nie umiem w pełni wykorzystać. Tak wiele osób pragnęłoby mieć przynajmniej część tego, co Ty dałeś mnie. Wiesz dobrze i znasz, jakie mam serce. Dałeś mi je za duże. Czasem nie ogarniam tego wszystkiego. Wielkie rzeczy postawiłeś przede mną. Już kiedyś Ci to mówiłem: czy aby na pewno dobrze wybrałeś, wybierając mnie do tych spraw? Jestem grzesznikiem. I mimo, że podnoszę się od czasu do czasu, to "grzeszna strona" trzyma mnie w mocy. Marzę, że kiedyś odejdę z tego świata, dając największe z możliwych świadectw, jak bardzo Ciebie kocham. Nie mogę pisać, bo serce jednocześnie czuje radość, że tak wiele mam od Ciebie wsparcia, smutek, że ciągle grzeszę i niezmierzony ocean miłości, który lada chwila wedrze się do mojego umysłu i serca. Boję się, że w nim utonę... Ludzie, którzy to czytacie, ja powiem Wam jedną rzecz i niech to będzie moje świadectwo: Gdziekolwiek kroczę, cokolwiek mnie w życiu spotyka, te dobre i złe rzeczy, to On, zawsze jest ze mną. Czasem myślę przez chwilę, że już nie ma nadziei, ale On zawsze jest wtedy, kiedy ja, człowiek, już nie umiem znaleźć drogi. I tak od dziecka. Każdego dnia pozwala mi doświadczyć wielu rzeczy, ale w momentach krytycznych zawsze jest. I proszę, nie myślcie, że to tylko słowa. Ja nie umiem opowiedzieć piękna i mocy tej przyjaźni. Ale tak jest. Jest mi żal, że oprócz tak wielu dobrych rzeczy, talentów... dostałem także coś, z czym chyba będę walczył przez całe moje życie. Jestem grzesznym człowiekiem. Najgorsze jest to, że umiem to rozpoznać, ale nie umiem zwalczyć grzechu na zawsze. Niestety, nie mogę opowiedzieć Wam więcej, mimo iż powinienem. Musi pozostać to tajemnicą. Kocham Was wszystkich i pracuję nad wieloma sprawami, żeby Wam również żyło się lepiej.