Ciemność
- Dz. 24 zaczyna mnie ogarniać rozpacz. Ostateczna ciemność duszy.
- Dz. 27 Jednak i po ślubach ciemność panowała w duszy blisko pół roku.
- Dz. 27 Ustąpiła ciemność. Usłyszałam w duszy te słowa: Tyś radością Moją...
- Dz. 68 Ciemność jeszcze większa zasłaniała mi Boga.
- Dz. 73 Jeżeli jest taka wola Twoja, Panie, bym zawsze żyła w takiej ciemności - bądź błogosławiony.
- Dz. 77 Ciemności i pokusy.
- Dz. 78 jak Bóg chce duszę trzymać w ciemności, to nie oświeci jej ani żadna książka, ani spowiednik.
- Dz. 83 Zgaśnie wszelkie światło na niebie i będzie wielka ciemność po całej ziemi.
- Dz. 96 Doświadczenia Boże w duszy umiłowanej szczególnie przez Boga. Pokusy i ciemności, szatan.
- Dz. 96 umysł jej jest jakby przyćmiony, ciemność zapada w całej jej duszy...
- Dz. 98 ogarnia duszę straszna ciemność. Dusza widzi w sobie tylko grzechy.
- Dz. 98 Z ciemności wpada w większą ciemność, zdaje jej się, że na zawsze straciła Boga...
- Dz. 98 Nikt takiej duszy nie oświeci, jeżeli Bóg chce ją utrzymywać w ciemności.
- Dz. 101 dusza jęczy w tych mękach, spowita ciemnością, a jednak pragnie i łaknie Boga...
- Dz. 103 W tym jednym momencie pierzchły wszystkie ciemności...
- Dz. 109 wzrok duszy spowity w ciemności, a Bóg jest bliżej takiej duszy cierpiącej...
- Dz. 113 Pycha duszę utrzymuje w ciemności.
- Dz. 159 jasność Twoja niech ciemności rozproszy...
- Dz. 195 Ona jest podobna do błyskawicy, która oświeca ciemności...
- Dz. 202 Duszyczka ta - piękna wobec Boga, a jednak przyszły na nią wielkie ciemności...
- Dz. 211 Znowu zapada straszna ciemność w duszę moją.
- Dz. 211 Im więcej rozważałam, tym się więcej dusza moja pogrążała w ciemności.
- Dz. 240 W chwilach... ciemności i burz... pamiętać będę na dzień ślubów wieczystych...
- Dz. 307 ujrzałam nad naszą kaplicą i domem wielką jasność i wielką ciemność.
- Dz. 343 Dziękuję Ci, Jezu... za ciemność i gęsty mrok wewnętrzny...
- Dz. 356 Hostio św., nadziejo nasza jedyna wśród ciemności...
- Dz. 356 Hostio św., nadziejo nasza jedyna wśród ciemności i bezbożności...
- Dz. 357 im ciemność większa, tym ufność nasza powinna być zupełniejsza.
- Dz. 504 We wszystkich... ciemnościach czy opuszczeniach, będę milczeć jak gołąb...
- Dz. 507 przemieniasz ciemność mej duszy w jasność swoją.