Wnętrze
- Dz. 27 uczułam w sercu - czyli we wnętrzu - Trójcę Przenajświętszą.
- Dz. 95 błysk równocześnie daje duszy poznać, czym ona jest... wnętrze widzi w wyższym świetle...
- Dz. 118 Dusza gaduła jest pusta we własnym wnętrzu.
- Dz. 271 Odpowiedziałam, że jestem tego świadoma i wiem, co się we wnętrzu moim dzieje.
- Dz. 275 Starać się o zacisze dla Serca Jezusowego we własnym wnętrzu.
- Dz. 420 wszedł Jezus w takiej postaci, jako jest na tym obrazie... w drzwi drugie, do wnętrza jedności.
- Dz. 454 Nie szukam szczęścia poza wnętrzem, w którym przebywa Bóg.
- Dz. 454 Cieszę się Bogiem we własnym wnętrzu...
- Dz. 455 co mi pomoże życzliwość serc innych, jeżeli nie posiadam we własnym wnętrzu Boga?
- Dz. 455 Kiedy mam Boga we własnym wnętrzu, cóż mi kto szkodzić może?
- Dz. 504 Wszystkie wolne chwile przepędzę z Boskim Gościem we wnętrzu swoim...
- Dz. 507 Ścigasz mnie, o Panie, swą miłością, jak promień słońca przenikasz wnętrze moje...
- Dz. 582 Wnętrze duszy mojej jest... wspaniałym światem, w którym mieszka Bóg i ja.
- Dz. 603 ujrzałam dwie pewne osoby i nie było mi tajne wnętrze ich; smutny stan tych dusz...
- Dz. 643 jak mi ojciec każe nie zważać na wnętrze własne, więc nie będę.
- Dz. 644 już nie potrzebuję uważać na własne wnętrze, byle na zewnątrz było dobrze...
- Dz. 644 Wnętrze moje rozszarpane; nie mając własnej woli, ale zupełnie [jestem] zdana na Boga.
- Dz. 757 widziałam ustanowienie Najświętszego Sakramentu. Jezus pozwolił mi wniknąć do wnętrza swego...
- Dz. 768 zjednoczona z Bogiem łatwo poznaje podobną... duszę, chociażby tamta nie odsłoniła jej... wnętrza...
- Dz. 785 Adoruj Go w sercu swoim, nie wychodź z wnętrza swego.
- Dz. 785 łaskę... życia wewnętrznego, abyś nie opuszczając wnętrza swego, na zewnątrz spełniła... Â Â obowiązki...
- Dz. 861 Nie szukać Boga daleko, ale we własnym wnętrzu przestawać z Nim sam na sam.
- Dz. 958 Pan Jezus zmienił jej wnętrze i sama uznała swoją winę...
- Dz. 1094 jeżeli dusza... kocha Boga i jest z Nim... zjednoczona... nic nie ma mocy skrępować jej wnętrza...
- Dz. 1141 czuję, że jestem na wygnaniu... nikt mego wnętrza nie rozumie...
- Dz. 1152 uczucie... Jak straszydło jakieś wpada do wnętrza i robi wiele hałasu...
- Dz. 1248 dusza ta... we... wnętrzu doznawała odpuszczenia, choć jeszcze się nie spowiadała.
- Dz. 1302 Nigdy nie szukałam Boga gdzieś daleko, ale we własnym wnętrzu...
- Dz. 1504 W największym gwarze słyszałam głos Boży... wiem, co się dzieje we wnętrzu [duszy]...
- Dz. 1629 cała piękność mej duszy we wnętrzu odbita została.