Uspokoić
- Dz. 42 Siostry prosiły, żeby chociaż chwilkę odpocząć, jednak duch mój nie mógł się uspokoić.
- Dz. 111 mnie w tych rzeczach spowiednicy nie mogli ani zrozumieć, ani uspokoić...
- Dz. 112 spowiednik się waha wypowiedzieć swoje zdanie, a dusza, jeżeli to spostrzeże, nie uspokoi jej...
- Dz. 154 Nie mogłam się uspokoić sama w sobie.
- Dz. 222 z matką mistrzynią Marią Józefą. Rozjaśniła mi wiele rzeczy i uspokoiła...
- Dz. 257 Uspokoił mnie we wszystkim i każe mi wierzyć w Opatrzność Bożą...
- Dz. 494 Matka Przełożona jednym słowem mnie uspokoiła.
- Dz. 511 Prawda nie ginie, a zranione serce z czasem się uspokoi...
- Dz. 653 Pomyślałam, że jedno słowo kierownika uspokoiłoby mnie zupełnie...
- Dz. 701 prosiłam o ulgę, Jezus mnie w tym uspokoił sam.
- Dz. 713 uczyniłam krzyżykiem znak krzyża świętego, natychmiast bestia się uspokoiła i znikła.
- Dz. 891 bardzo wstydziłam tego kapłana, ale uspokoiłam się, ponieważ poznał trochę moją duszę...
- Dz. 1063 Dziś Jezus każe mi pocieszyć i uspokoić pewną duszyczkę...
- Dz. 1262 uspokoiłam się zupełnie co do dzieła tego w całej jego rozciągłości...
- Dz. 1387 wszystko ją męczy i nic jej nie uspokoi jak tylko gorąca modlitwa.
- Dz. 1566 Jezus mnie uspokoił tymi słowy: Córko Moja, nagradzam cię za czystość intencji...
- Dz. 1798 dusza ta uspokoiła się i pełna ufności spoczęła w Panu.