Wracać
- Dz. 42 Kiedy wracałam z celi, i przechodząc koło małej kapliczki, ujrzałam w progu Pana Jezusa...
- Dz. 42 Wracajmy do domu.
- Dz. 42 Odpowiedziałam, że jużeśmy wróciły, dlatego że nie chciałam wracać wieczorem.
- Dz. 62 Czas przechodzi, a nigdy nie wraca.
- Dz. 519 Wieczorem, kiedy procesja wracała z cmentarza, ujrzałam całe mnóstwo dusz...
- Dz. 521 W sobotę wracamy już z Krakowa do Wilna.
- Dz. 555 Te, które umarły dla świata, nie powinny do niego wracać nawet przez rozmowę...
- Dz. 675 jedni wracali z wielką radością, a inni z wielkim bólem i żalem.
- Dz. 767 Kiedy dusza wraca do zwykłego życia, wtenczas widzi, że to życie jest mrokiem...
- Dz. 767 dusza wraca do zwykłego stanu, widzi, że nie jest w jej mocy pozostawać dalej w tym zjednoczeniu.
- Dz. 777 wraca do Źródła wszelka chwała i cześć z uszczęśliwienia...
- Dz. 876 te wszystkie cierpienia i słabości wracały zaraz, jakoby na mnie czekały...
- Dz. 1167 Najwięksi grzesznicy nabierają ufności i wracają do Boga...
- Dz. 1207 Dziś wracam do Krakowa w towarzystwie jednej siostry.
- Dz. 1218 Kiedy wracają do jedności z Kościołem, goją się rany Moje...
- Dz. 1369 Z jaką radością wracałam do klasztoru...
- Dz. 1486 Jak wielką radością napełniło się serce Moje, kiedy wracasz do Mnie.
- Dz. 1501 Kiedy wracam do swojej kaplicy, wtenczas modlę się za pewnych kapłanów...
- Dz. 1604 wszystko, jak od Boga wyszło, tak też i do Niego wraca...
- Dz. 1728 ścigam grzeszników na wszystkich drogach ich i raduje się serce Moje, gdy oni wracają do Mnie.