Chwila
- Dz. 817 W pierwszej chwili, byłam... zaniepokojona... ale... Jezus tak... spowiada jak spowiednicy...
- Dz. 817 podczas... spowiedzi... coś przenikało, nie mogłam w pierwszej chwili tego zrozumieć...
- Dz. 820 był to człowiek, który w tej chwili zaczął konać.
- Dz. 826 odpocznij przy Sercu Moim . W tej chwili zatonął duch mój w Jego Istocie...
- Dz. 830 abym nie ustała w chwilach ciężkich doświadczeń!
- Dz. 832 od pierwszej chwili poznania, Ciebie umiłowało serce moje i utonęło w Tobie...
- Dz. 838 cierpień, które podejmuje ten kapłan w... tej sprawie, widzę to w chwilach szczególnych...
- Dz. 839 muszę nieraz co chwila zamykać zeszyt i... wysłuchać...
- Dz. 840 Przeżywam chwile z Matką Bożą...
- Dz. 840 przygotowuję się do tej uroczystej chwili przyjścia Pana Jezusa.
- Dz. 840 dokonywuje w nas Komunia... O chwile najdrogocenniejsze w życiu!
- Dz. 845 Przed wieczerzą weszłam na chwilę do kaplicy, aby się podzielić opłatkiem...
- Dz. 846 Chwilę przed podniesieniem ujrzałam Matkę i małego Jezunia i starego Dziadunia.
- Dz. 846 po chwili Jezus stał się straszny, okropny, duży, cierpiący...
- Dz. 846 widziałam Dziecię Boże krótką chwilę w czasie podniesienia.
- Dz. 853 dusza moja została zapalona do cierpień, aż do chwili, w której Pan powie: dosyć.
- Dz. 853 chociażbym miała żyć tysiące lat, to widzę... że to jest tylko jedna chwila.
- Dz. 860 Są chwile w życiu, gdzie dusza w głębokiej modlitwie tylko znajduje ukojenie...
- Dz. 862 są chwile, kiedy słysząc imię Jezus - wpadam w omdlenie.
- Dz. 864 obsługuje szpital, z jedną ze swych sióstr. Dłuższą chwilę rozmawiałyśmy...
- Dz. 870 W tych chwilach zdaje mi się, że świat cały ode mnie zależy.
- Dz. 875 doznałam wielkiego cierpienia w chwili odwiedzin przez nasze siostry.
- Dz. 875 Ból ten rozdzierał mi serce przez dłuższą chwilę...
- Dz. 878 co chwila przychodziła mi myśl: ja mam nie mieć Jezusa...
- Dz. 879 przed podniesieniem ujrzałam maleńkiego Jezusa... po chwili już nic nie widziałam.
- Dz. 887 Życie w obecnej chwili upływa mi w cichej świadomości Boga.
- Dz. 890 ona jest spokojna, bo w chwili działania zrobiła, co było w jej mocy.
- Dz. 890 dusza rozumie, że są chwile odpocznienia i chwile walki.
- Dz. 891 odwiedził mnie ksiądz szpitalny, po chwili rozmowy... duch mój... pogrążać w Bogu...
- Dz. 891 była chwila, gdzie nie rozumiałam, co mówi, głos jego słyszałam...