Dusza
- Dz. 223 Zdroju miłości i miłosierdzia... zasilaj dusze mdlejące.
- Dz. 224 wyniszczać się zupełnie na korzyść dusz nieśmiertelnych...
- Dz. 225 Kiedy odejdę od kratki, obudzę w duszy mojej wielką wdzięczność ku Trójcy Świętej...
- Dz. 225 niepojęty cud miłosierdzia, który się dokonuje w duszy...
- Dz. 225 im nędzniejsza dusza moja, to czuję, że morze miłosierdzia... pochłania mnie...
- Dz. 227 cierpienie - ono zawsze wiernie dotrzymuje swego towarzystwa duszy.
- Dz. 228 starać się będę o takie usposobienie w duszy, jakie miałam w pierwszy dzień...
- Dz. 228 zostawiam Ci zupełną swobodę w kierowaniu moją duszą.
- Dz. 229 W tych rekolekcjach Ja sam będę kierował duszą twoją...
- Dz. 229 powiedział mi Pan: Tak Ja postępuję względem twojej duszy.
- Dz. 229 udzielam ci spokoju, ale i takiego usposobienia duszy...
- Dz. 229 Miłość Moja zawładnęła duszą twoją...
- Dz. 231 stać jedno z Panem przez ślub wieczysty, radość zalewa moją duszę tak niepojęta...
- Dz. 231 Przy pierwszym poznaniu Pana utonął wzrok mej duszy w Nim na wieki.
- Dz. 231 Z każdym zbliżeniem się do mnie Pana... rośnie w duszy miłość doskonalsza.
- Dz. 232 Przed spowiedzią usłyszałam w duszy...
- Dz. 232 odsłoń swoją duszę przed nim, jako przede Mną...
- Dz. 232 dla twojego uspokojenia kapłana tego stawiam między Mną a duszą twoją...
- Dz. 232 Odsłoń przed nim najtajniejsze rzeczy, jakie masz w duszy.
- Dz. 232 Ja mu udzielę światła do poznania duszy twojej.
- Dz. 233 Kiedy się zbliżyłam do kratki, uczułam w duszy tak wielką łatwość mówienia o wszystkim...
- Dz. 233 Odpowiedzi jego tak głęboki spokój wprowadziły w duszę moją.
- Dz. 233 Słowa jego... pozostaną na zawsze słupami ognistymi, które rozświeciły... duszę moją...
- Dz. 234 nie stawiam zapory łasce, która działa w duszy mojej.
- Dz. 234 mało jest takich kapłanów, którzy rozumieją całą głębię działania Bożego w duszy.
- Dz. 235 Jezu, pragnę zbawienia dusz...
- Dz. 235 dusz nieśmiertelnych.
- Dz. 238 cóż to będzie w niebie, jeżeli już tu, na tym wygnaniu, Bóg tak napełnia duszę moją.
- Dz. 239 utonęła dusza moja w Tobie, jako w jedynym skarbie...
- Dz. 240 proszę Cię za duszami, które najwięcej potrzebują modlitwy.