Bardzo
- Dz. 92 W chwilach, kiedy bardzo cierpię, staram się milczeć...
- Dz. 115 Wyczuwa najlżejsze dotknięcie łaski i jest bardzo wierna Bogu.
- Dz. 123 Dla... bardzo słusznych, przyczyn poznałam, że niewiasta nie jest powołana do rozróżniania takich tajemnic.
- Dz. 126 siostra Faustyna musi być bardzo blisko Boga, że ma siłę znieść tyle cierpień.
- Dz. 128 nieraz bardzo ta obecność ludzka mnie męczyła.
- Dz. 132 Pewien kapłan, bardzo uczony i wielce poważany... zawsze był surowy...
- Dz. 138 ze spokojem spojrzałam w oczy temu... czego się przedtem tak bardzo lękałam.
- Dz. 139 dusza wierna Bogu nie może sama... musi je poddawać pod kontrolę bardzo mądrego kapłana...
- Dz. 145 W czasie spokoju dusza... Musi się ćwiczyć i to bardzo...
- Dz. 150 I ja cierpiałam bardzo wiele. - A ja nie bardzo dowierzałam jej...
- Dz. 150 Kiedy ja nie bardzo chciałam jej wierzyć, wtem ona daje mi się poznać, że jest święta.
- Dz. 150 Odpowiedziała mi, żebym się modliła za nich bardzo...
- Dz. 151 za pokutę kazała mi usiąść na stole, a sama pracowała bardzo...
- Dz. 152 Jednak zmęczona była dusza moja bardzo.
- Dz. 156 bardzo pragnęłam przystąpić do Komunii świętej, ale miałam pewną wątpliwość...
- Dz. 156 Wiedz o tym, że zasmucasz Mnie bardzo, kiedy Mnie opuszczasz w Komunii świętej.
- Dz. 157 Poznałam, jak bardzo potrzeba nam wytrwałości w modlitwie...
- Dz. 165 bardzo mi było to przykre, ale starałam się, jak mogłam, ukryć swój ból.
- Dz. 166 W modlitwie zawsze znajduję... moc ducha, chociaż są nieraz chwile...bardzo przykre...
- Dz. 167 co do wyjazdu na te rekolekcje. Bardzo się sprzeciwiała temu pewna osoba...
- Dz. 175 sama bardzo sobie się dziwiłam, jak można było się niepokoić.
- Dz. 189 Jezus dał mi poznać, jak bardzo mu jest miła dusza, która wiernie zachowuje regułę.
- Dz. 191 Matce Generalnej powiedziałam, chociaż mnie to bardzo kosztowało.
- Dz. 195 podziwiam śpiew Serafinów - tych bardzo umiłowanych przez Ciebie.
- Dz. 214 Serce moje było bardzo rozrzewnione na widok tylu łask i opieki przełożonych.
- Dz. 226 Unikać szemrzących sióstr... bardzo jest nam przykro słuchając takich rzeczy.
- Dz. 228 Jezu, jak się bardzo cieszę, żeś mnie sam pociągnął...
- Dz. 234 Jeżeli szybujemy bardzo wysoko, to wszystkie opary i mgły, i chmury mamy pod stopami...
- Dz. 242 O Boże, jak bardzo pragnę być małą dzieciną.
- Dz. 251 Matka Generalna odpowiedziała mi na to: Bardzo dobrze.