Boża
- Dz. 95 zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych. Jest niesiona przez łaskę...
- Dz. 95 wierniej odpowiada łasce Bożej, jeżeli ma światłego spowiednika i przed którym zwierza...
- Dz. 96 Miłość duszy nie jest jeszcze taka, jak Bóg tego żąda. Dusza nagle traci obecność Bożą.
- Dz. 96 Na miejsce dawnej obecności Bożej wstąpiła oschłość i posucha duchowa, nie czuje smaku...
- Dz. 96 Dusza pragnie namiętnie Boga... widzi swą nędzę, zaczyna odczuwać sprawiedliwość Bożą.
- Dz. 97 która by... nie była dopuszczona do... obcowania i nie skosztowawszy słodyczy Bożych...
- Dz. 99 odpowiedział mi, że jest o moją duszę spokojny, bo widzi w duszy mojej wielką łaskę Bożą.
- Dz. 102 czuję, jakoby wszystko odpadło od duszy mojej, jakobym dopiero wyszła z ręki Bożej...
- Dz. 109 Wszechmoc Boża tu działa i łaska... bo inaczej załamałaby się pod pierwszym uderzeniem.
- Dz. 114 Idzie przez puszczę życia zraniona miłością Bożą. Ona jedną stopą dotyka ziemi.
- Dz. 123 zaciemnił się horyzont wokoło. Zaczęłam unikać łask tych Bożych...
- Dz. 128 jestem jak złodziej strzeżona... oprócz obecności Bożej mam zawsze obecność ludzką...
- Dz. 130 Mowa Boża wymowna jest i nic jej zagłuszyć nie może. Zaczęłam unikać spotkania... z Panem...
- Dz. 135 Dziś tego nie rozumiesz. Jutro dam ci poznać w czasie adoracji... Mowa Boża żywa jest.
- Dz. 135 Chociaż na zewnątrz nic nie widziałam, obecność Boża przenikła mnie na wskroś.
- Dz. 136 chociaż się nie zgodzę na tę ofiarę, to nie zmniejszy się przez to hojność Boża.
- Dz. 138 dusza z siebie niewiele może, ale z Bogiem wszystko może. Oto, co może łaska Boża.
- Dz. 142 Kiedy zostałam uspokojona i pouczona, jak postępować po tych drogach Bożych, duch mój...
- Dz. 142 dusza moja była jakoby w ustawicznej ekstazie. Obecność Boża... nie opuszczała mnie.
- Dz. 142 Przez tyle czasu krępowałam łaskę Bożą i lękałam się jej, teraz Bóg... przez... ojca Andrasza...
- Dz. 143 Wiele marnowałam łaski Bożej, gdyż zawsze się bałam złudzenia.
- Dz. 144 Pod jego kierownictwem szybko dusza moja postępowała w miłości Bożej...
- Dz. 145 Najczęściej doznawałam łask Bożych, kiedy się najmniej tego spodziewałam.
- Dz. 147 obecność Boża towarzyszyła w ciągu dnia... właśnie wtenczas najwięcej miałam upomnień...
- Dz. 154 adoracja u sióstr rodziniarek... poszłam z jedną z... sióstr... obecność Boża ogarnęła... duszę.
- Dz. 167 obecność Boża zalała duszę moją i usłyszałam... Córko Moja, pragnę, aby serce twoje było...
- Dz. 170 prosiłam Matkę Bożą, aby mi uprosiła łaskę wierności w tych natchnieniach wewnętrznych...
- Dz. 170 abym wiernie spełniła wszelką wolę Bożą. Z dziwną odwagą zaczęłam te rekolekcje.
- Dz. 175 Obecność Boża przeniknęła mnie... i w jednym momencie cała nicość moja zatonęła w Bogu...
- Dz. 177 duch... zanurzony w... obecności Bożej, pomimo... rozmowy, jaka... bywa po rekolekcjach.