Ciemność
- Dz. 601 udzielił chorej absolucji, wtem ujrzałam mnóstwo duchów ciemności.
- Dz. 644 z tą chwilą zakazu spowiednika zapadła w duszę moją ciemność...
- Dz. 655 ciemność wielka ogarnęła duszę moją, modlić się nie mogę...
- Dz. 715 ciemność zapanowała w duszy mojej... że nie wiem, czy jestem w stanie łaski, czy nie.
- Dz. 741 piąta męka - jest ustawiczna ciemność, straszny zapach duszący...
- Dz. 741 chociaż jest ciemność, widzą się wzajemnie szatani i potępione dusze...
- Dz. 770 dusza moja doznała... opuszczenia przez Boga, została pogrążona w... ciemnościach.
- Dz. 812 stoczyłam walkę z duchami ciemności o jedną duszę.
- Dz. 841 Pociągasz mnie w otchłań Bóstwa swego i zasłaniasz się ciemnością.
- Dz. 862 imię Twoje... jest mocą duszy mojej, gdy siły ustają i ciemności tłoczą się...
- Dz. 1022 dla miłości nie ma bram... przez... ciemności... dociera do Źródła, z którego wyszła...
- Dz. 1108 dusza moja została wtrącona w tak wielką ciemność wewnętrzną.
- Dz. 1112 pogrążona w ciemności i zdawało mi się, że jestem potępiona, ona mocą posłuszeństwa...
- Dz. 1115 wyszłam od matki g[eneralnej], ciemność jakaś zapadła w moją duszę...
- Dz. 1115 że ile razy proszę o to wyjście, za każdym razem duszę moją ogarnia taka ciemność...
- Dz. 1115 wyjście siostry jest pokusą. - Po chwili rozmowy ulżyło mi się, jednak ciemność trwa dalej.
- Dz. 1117 że z chwilą, w której proszę o zwolnienie ze Zgromadzenia doznaję... ciemności...
- Dz. 1120 ptaszęta... mówią mi: Ciesz się i raduj, siostro Faustyno - a dusza moja jest w ciemności...
- Dz. 1124 Dziwna ciemność nieraz zalewa mój umysł, jestem pogrążona w nicości...
- Dz. 1199 Jezus jest ze mną, ale po tej łasce zwiększyła się ciemność...
- Dz. 1205 Bóg może duszę twoją do śmierci pozostawić w takich ciemnościach...
- Dz. 1217 Niech światło Twej miłości Oświeci dusz ciemności.
- Dz. 1235 mur nieprzebity, który mi zasłonił Boga, jednak ciemność ta nie jest z mojej przyczyny.
- Dz. 1237 ciemność mnie ogarnia i nicość przenika...
- Dz. 1264 pozostawisz mnie w ciemności... bądź błogo[sławiony].
- Dz. 1411 Duchu Boży... Niech tchnienie Twoje rozprasza ciemności...
- Dz. 1479 o Twoje, o Jezu, Serce... rozproszą się ciemności.
- Dz. 1486 Duszo w ciemnościach pogrążona, nie rozpaczaj...
- Dz. 1486 dusza pozostaje głucha na wołanie Boże i pogrąża się... w większych ciemnościa[ch].
- Dz. 1486 Nie ma już dla mnie miłosierdzia. I wpada w jeszcze większą ciemność...