Duch
- Dz. 182 Duch mój był cały pogrążony w Bogu.
- Dz. 182 ujrzałam małe Dzieciątko Jezus w Hostii, duch mój pogrążył się w Nim.
- Dz. 210 bym w życiu codziennym... nie kierowała się usposobieniem ludzkim, ale duchem.
- Dz. 211 na siostrę działa - może Bóg, a może i zły duch.
- Dz. 218 utrzymuj mnie, Jezu, w skupieniu ducha.
- Dz. 221 Dziwnie duch mój był zatopiony w Bogu.
- Dz. 221 duch mój jest z Panem, i to jest moja medytacja.
- Dz. 234 Po skończonej spowiedzi duch mój zatonął w Bogu...
- Dz. 234 cała istota zmysłowa musi podlegać duchowi.
- Dz. 240 daj mi łaskę i moc ducha do spełnienia we wszystkim woli Twojej...
- Dz. 254 spędzona w największych oschłościach ducha...
- Dz. 257 Andrasza, u tego kapłana, który ma wielkiego ducha Bożego...
- Dz. 268 Nagłe skupienie ducha...
- Dz. 306 mnie nieraz chcą odwieść od ducha reguły...
- Dz. 306 byle tylko duch mój był w zgodnej harmonii z duchem reguł...
- Dz. 325 ilekroć się przebudzisz, módl się duchem.
- Dz. 325 Duchem zawsze trwać na modlitwie można.
- Dz. 332 żądam od ciebie dziecięctwa ducha.
- Dz. 333 każe mi w dalszym ciągu zastanawiać się nad tym dziecięctwem duch[a].
- Dz. 333 U siostry chcę podkreślić to dziecięctwo ducha...
- Dz. 334 którego wielbią dniem i noc[ą] duchy czyste...
- Dz. 334 Przepraszam was, duchy czyste, za śmiałość porównywania się z wami.
- Dz. 343 Dziękuję Ci, Jezu... za oschłości ducha...
- Dz. 343 W tych tajemniczych istnieniach przebywa duch mój...
- Dz. 346 duch mój bezwiednie zatonął w Bogu.
- Dz. 346 Tyś mieszkaniem miłym dla Mnie, w tobie odpoczywa Duch Mój.
- Dz. 346 widząc swą nędzę upokarzałam się w duchu...
- Dz. 346 Pozdrawiałam nieustannie Matkę Bożą, wczuwając się w Jej ducha...
- Dz. 350 nie umiem sobie wyobrazić zakonnicy... nie mającej ducha apostolskiego...
- Dz. 351 Pali się duch mój w miłości czynnej...