Dusza
- Dz. 20 Matkę Bożą odwiedzającą dusze w czyśćcu.
- Dz. 20 Dusze nazywają Maryję „Gwiazdą Morza".
- Dz. 20 Od tej chwili ściślej obcuję z duszami cierpiącymi.
- Dz. 21 Radość niepojęta panowała w duszy mojej.
- Dz. 21 napełnił duszę moją wielki niepokój...
- Dz. 21 Natychmiast spokój zapanował w duszy...
- Dz. 22 Bóg znowu duszę moją zalał pociechami wielkimi.
- Dz. 23 Pod koniec pierwszego roku nowicjatu zaczęło się ściemniać w duszy mojej...
- Dz. 23 pół roku, a stan duszy nic się nie zmienia.
- Dz. 23 że mam złożyć śluby, dreszcz przenika moją duszę.
- Dz. 23 Dziwnie Bóg działał w duszy mojej.
- Dz. 23 dręczyła się dusza moja, nie znajdując nigdzie zadowolenia.
- Dz. 23 Ta straszna myśl przebiła duszę moją na wskroś.
- Dz. 23 W tym cierpieniu zaczęła konać dusza moja.
- Dz. 23 Jezu, czy słyszysz, jak jęczy dusza moja?
- Dz. 24 Ostateczna ciemność duszy.
- Dz. 24 rozpacz zawładnęła całą duszą moją...
- Dz. 24 Zmysły przesiąknięte tym, czego doświadczała dusza.
- Dz. 24 zaczęła dusza moja konać w strasznym mroku...
- Dz. 24 A jak straszne jest to udręczenie duszy...
- Dz. 25 Radość napełniła duszę moją i rzekłam: Maryjo... czy Ty wiesz, jak strasznie cierpię?
- Dz. 25 Natychmiast powstała w duszy mojej siła...
- Dz. 25 Nienawiść straszna zaczęła się wdzierać [do] duszy mojej...
- Dz. 25 że te udręki duszy mają być stałym udziałem mojego istnienia.
- Dz. 25 Jezu, Oblubieńcze mojej duszy...
- Dz. 25 czy Ty nie widzisz, że kona dusza moja za Tobą?
- Dz. 27 Jednak i po ślubach ciemność panowała w duszy blisko pół roku.
- Dz. 27 Podczas modlitwy Jezus przeniknął całą duszę moją.
- Dz. 27 Usłyszałam w duszy te słowa: Tyś radością Moją...
- Dz. 27 dusza moja obcuje z Bogiem, jako dziecię ze swym ukochanym Ojcem.