Radość
- Dz. 238 Radość odjęła sen.
- Dz. 251 radość i lęk zarazem przeszył mi duszę.
- Dz. 263 ku mojej radości ujrzałam tego kapłana...
- Dz. 303 Po króciutkiej modlitwie wróciłam do obowiązku, pełna zapału i radości.
- Dz. 303 kiedy wiele cierpię, to i radość moja większa...
- Dz. 303 kiedy mniej cierpię, to i radość moja mniejsza.
- Dz. 312 ujrzałam Dziecię Jezus na ołtarzu, które... z radością wyciągało rączęta...
- Dz. 343 w goryczy - radość moja...
- Dz. 346 W czasie Komunii św. radość zalała duszę moją...
- Dz. 346 pomimo radości i zewnętrznego hałasu, jaki jest przy dzieleniu się opłatkiem...
- Dz. 347 Kiedy wyszła Msza św., zaraz mnie zaczęło ogarniać wewnętrzne skupienie, radość zalała mi duszę.
- Dz. 347 Radość, jaką miałam w duszy, trudno wypowiedzieć.
- Dz. 352 radość sprawia wierność Mojej oblubienicy w rzeczach najmniejszych!
- Dz. 359 stąd w mej duszy jest tak wielka radość...
- Dz. 360 Serce mi zadrgało z radości i wysunęłam się potajemnie z grona sióstr...
- Dz. 367 są i w klasztorach dusze takie, które radością napełniają Serce Moje...
- Dz. 369 rozważanie Moich bolesnych ran... Mnie sprawia wielką radość.
- Dz. 383 Radością wielką zabiło mi serce na widok dobroci Bożej.
- Dz. 385 Z radością... przyłożyłam usta do goryczy kielicha...
- Dz. 394 przyjęłam Komunię św., zalała duszę moją radość tak wielka...
- Dz. 397 Co za radość była dla rodziców i całej rodziny...
- Dz. 401 zauważyłam, że nie ma serca radosnego...
- Dz. 403 rozpłakałam się również, jak dziecko, z radości...
- Dz. 406 radość niezmierna zalewała duszę moją.
- Dz. 409 Majestat Jego... napełniał mnie spokojem i radością...
- Dz. 410 radość mam w duszy, kiedy poznaję prawdę.
- Dz. 411 myślałam, że skonam z radości.
- Dz. 415 rzekł do mnie: Niech się raduje serce twoje. I zalała mnie radość wielka...
- Dz. 417 Radość wielka zalała duszę moją, widząc łaskę Boga.
- Dz. 420 serce mi biło z radości, że te dwie uroczystości z sobą są tak ściśle złączone.