Rzecz
- Dz. 112 Druga rzecz... że spowiednik... okazuje zniecierpliwienie.
- Dz. 112 Lepiej tę rzecz wyrażę tymi słowami, że spowiednik to lekarz duszy...
- Dz. 112 Trzecia rzecz... że spowiednik nieraz lekceważy drobne rzeczy.
- Dz. 112 Czasami rzecz drobna na pozór - odkryje rzecz wielkiej wagi...
- Dz. 112 Wiele odcieni duchownych kryje się w rzeczach drobnych.
- Dz. 112 drobne rzeczy mają wielką doniosłość w dążeniu do świętości...
- Dz. 117 mówię o rzeczy, która w innym razie nie byłaby grzechem.
- Dz. 118 Mały członek jest język, ale wielkie rzeczy czyni.
- Dz. 119 nieraz językiem zabijamy... to mamy jeszcze uważać za rzecz małą?
- Dz. 119 dowiedziawszy się od innej pewnej rzeczy, którą o niej mówiono... rozchorowała się...
- Dz. 121 trzeba się starać i szukać takiego wodza, który zna się na rzeczy...
- Dz. 121 jestem nieukiem, nie znam się na wielu rzeczach...
- Dz. 121 tym więcej na rzeczach duchownych.
- Dz. 122 Lepiej, żeby siostra pomówiła o tych rzeczach z przełożonymi.
- Dz. 122 Dziwna rzecz, nim ja więcej nie dowierzałam.
- Dz. 122 Jezus więcej dawał dowodów, iż On jest sprawcą tych rzeczy.
- Dz. 123 nie otrzymuję uspokojenia od przełożonych, postanowiłam nic nie mówić o tych rzeczach...
- Dz. 125 podobne rzeczy codziennie wysłuchiwać musiałam.
- Dz. 128 dawniejsze podejrzenia stały się im jakoby rzecz pewna...
- Dz. 128 dziwna rzecz, że nawet na zewnątrz zaczęły mi się różne niepowodzenia.
- Dz. 130 dał mi łaskę, abym mogła wypowiedzieć najtajniejsze rzeczy...
- Dz. 130 w duszy miałam... pewność, że rzeczy te od Boga pochodzą...
- Dz. 132 zawsze był surowy i sprzeciwiał mi się w tych rzeczach, ale raz odpowiedział mi...
- Dz. 134 wiele mi dałeś w tym krótkim życiu doświadczeń, wiele rzeczy zrozumiałam...
- Dz. 138 Innym wiele rzeczy ujdzie...
- Dz. 139 niech będzie ostrożna, bo wiele jest rzeczy niepewnych.
- Dz. 140 najdrobniejsze rzeczy czynić z wielkiej miłości...
- Dz. 145 na pozór drobiazgi, a jednak w rzeczy samej miały wielkie znaczenie...
- Dz. 145 Jezus mi wpierw niektóre rzeczy poleca...
- Dz. 147 Zdarzała mi się rzecz taka... że kiedy dusza moja była głębiej pogrążona w Bogu...