Spokój
- Dz. 459 pragnę, ażebyś nic nie pominęła... niech się ugruntuje serce twoje w zupełnym spokoju.
- Dz. 480 Jego obecność przenika mnie do głębi i napełnia spokojem...
- Dz. 494 po skończonej rozmowie Bóg udzielił mi łaski głębokiego spokoju...
- Dz. 506 trzymać się od tych rzeczy z daleka, a jeżeli się pomimo to zdarzają, to przyjmować je ze spokojem...
- Dz. 569 jakaś dziwna moc zmusza mnie do czynu, nie daje mi spokoju...
- Dz. 589 Bóg jest Miłość, a Duch Jego - jest spokój.
- Dz. 607 Pośród największych trudności... nie tracę wewnętrznego spokoju...
- Dz. 610 Po każdej rozmowie z Panem... głęboki spokój panuje w duszy...
- Dz. 622 Jezus udziela się duszy w sposób łagodny, słodki, a w głębi Jego jest spokój.
- Dz. 626 przeciwnicy rozbiją się u nóg Moich... wstąpił w duszę moją tak głęboki spokój...
- Dz. 627 Ja zawsze jestem z tobą. Po tych słowach znowuż głębia spokoju wstąpiła w duszę moją.
- Dz. 643 abym... nie odkładała tej sprawy, nie znajdując spokoju, powiedziałam o tym spowiednikowi...
- Dz. 665 Pomimo trudności... w duszę moją wstąpił zupełny spokój...
- Dz. 666 Dziwny spokój wstąpił w duszę moją, kiedy rozważyłam, że... zawsze szłam wiernie...
- Dz. 674 Spokój wewnętrzny, który masz, jest łaską...
- Dz. 677 Matka Boża rzekła... z jakim spokojem powierzam Jezusa w jego ręce... ty masz powierzać... duszę...
- Dz. 699 Nie zazna ludzkość spokoju, dopokąd nie zwróci się do źródła miłosierdzia...
- Dz. 713 straszna jest złość szatana... parawan nie był... połamany; z całym spokojem pisałam dalej.
- Dz. 713 Jawnie zaczyna napadać na mnie... ale ani na chwilę nie mąci mi spokoju...
- Dz. 724 przerwałam modlitwę prośby, a zaczęłam... uczułam w duszy głęboki spokój.
- Dz. 792 Nie dać sobie zamącić spokoju i ciszy wewnętrznej.
- Dz. 795 jak dziecię małe żyję w największym spokoju...
- Dz. 810 nie zdążyłam zmówić całej koronki, a ona już skonała z dziwnym spokojem.
- Dz. 817 spokój wstąpił w moją duszę... Jezus tak samo spowiada jak spowiednicy...
- Dz. 835 Modlę się tak długo, aż w duszy uczuję spokój...
- Dz. 912 co by to za zaślubiny były... ale jest spokój w duszy utrzymywany wyższą siłą.
- Dz. 932 ze spokojem zaczęłam się ćwiczyć w tych praktykach, o które prosiłam.
- Dz. 952 każesz mi brać się do dzieła - zabieram się ze spokojem...
- Dz. 952 reszta nie do mnie należy, i dlatego największe burze nie zamącają głębi spokoju.
- Dz. 1048 czuję, jakobym się rozpłynęła w Bogu... spokój zalewał duszę moją...