Czynić
- Dz. 753 Co te dusze czynią w niebie - ja już tu zacznę na ziemi.
- Dz. 766 odkryć, więcej niż kiedy indziej, w danej osobie... Jezusa i dla tego Jezusa czynię wszystko...
- Dz. 767 W takich chwilach dusza tylko przyjmuje od Boga, bo ona sama z siebie nic nie czyni...
- Dz. 767 W takich chwilach dusza tylko przyjmuje od Boga, bo ona sama z siebie nic nie czyni...
- Dz. 815 On sam się zniża do mnie i czyni mnie zdolną do obcowania z sobą.
- Dz. 841 Chociaż czynisz tak niepojęcie wiele dla mnie... jednak te odwiedziny nie koją serca rany...
- Dz. 873 widzę, że podyktowała ci to czysta miłość ku Mnie, dlatego czynię zadość żądaniom twoim.
- Dz. 885 czynisz mnie zdolną do obcowania z sobą przed każdym zbliżeniem się.
- Dz. 890 Miłość Boża czyni duszę swobodną - jest jak królowa...
- Dz. 894 jak dobrze jest żyć pod posłuszeństwem... w świadomości, że wszystko, co czynię, jest miłe Bogu.
- Dz. 908 pragnę Ci czynić w każdym momencie zadość za biednych grzeszników...
- Dz. 912 Dziękuję Ci, o Panie, za tę wielką łaskę, która mnie czyni zdolną do obcowania z Tobą.
- Dz. 914 Poznamy kiedyś, co Bóg czyni dla nas w każdej Mszy św. i jaki w niej dla nas gotuje dar.
- Dz. 923 wszystko tak urządzam, abyś Mi była ustawiczną ofiarą, i czynić będziesz zawsze wolę Moją...
- Dz. 936 Jezu, jeżeli Ci wszystko to, co czynię, miłe jest... niech duszyczka ta nie męczy się...
- Dz. 948 najmniejsza niewierność... zdaje mi się górą... i czynię zadość przez umartwienie i pokuty.
- Dz. 961 przyjmij te drobiazgi z pieczęcią posłuszeństwa jako rzeczy wielkie... czynię zadość prośbie twojej.
- Dz. 967 sam go postawiłem miedzy mną [a] duszą twoją, czynię to dla twego uspokojenia...
- Dz. 979 odsłaniała mu stan swej duszy, jak czynisz przede Mną...
- Dz. 1000 sumienie daje mi świadectwo, Że wszystko czynię ku większej chwale Pana...
- Dz. 1029 cokolwiek czynisz bliźniemu - Mnie czynisz.
- Dz. 1090 przez łaskę czyni ją zdolną do wykonania tego, czego od niej żąda.
- Dz. 1090 Pan jest z duszą tą, jeżeli w niej okazuje się ta moc i siła Boża, która czyni duszę odważną...
- Dz. 1101 wiem, czego Bóg ode mnie żąda i co czynić powinnam.
- Dz. 1107 ani żadne dary jej udzielane nie czynią ją doskonałą, ale wewnętrzne zjednoczenie...
- Dz. 1152 są w stanie czynić dobrze tym, co im zadają cierpienie, to jednak uczucie robi dużo hałasu...
- Dz. 1156 Modlitwa i czyn miłosierdzia zawiera w sobie wszystko, co te dusze czynić mają...
- Dz. 1181 Czynię to dla niezgłębionych zamiarów swoich, które poznasz później.
- Dz. 1184 Rozważ, córko Moja, co ty czynisz dla ich zbawienia.
- Dz. 1184 Jezu, gdy patrzę na mękę Twoją, to ja prawie nic nie czynię w ratowaniu dusz.