Spokój
- Dz. 1134 co się wkoło mnie dzieje, nie odbiera mi to ani na chwilę spokoju...
- Dz. 1150 moc i spokój zalały mi duszę, a burza, która szalała, uderzała o duszę moją...
- Dz. 1173 Pomimo głębokiego spokoju, jakim się cieszy dusza moja, ustawicznie walczę...
- Dz. 1195 muszę stawić czoło wszystkiemu - wtenczas z całym spokojem ufam...
- Dz. 1243 trzeba być... posłuszną arcypasterzowi, ale... można przypomnieć tę sprawę, ale ze spokojem.
- Dz. 1250 w tej sprawie odpowiedzieć tak, jak Matka Boża sobie życzy... spokój mi wrócił.
- Dz. 1255 Proszę we wszystkim zachować równowagę i jak największy spokój.
- Dz. 1264 Cokolwiek poda mi Twoja ojcowska dłoń, przyjmuję z poddaniem się, spokojem...
- Dz. 1264 żyję w najgłębszym spokoju, bo sam Pan niesie mnie na ręku...
- Dz. 1315 W chwilach opuszczenia wewnętrznego nie tracę spokoju... Bóg duszy nigdy nie opuszcza...
- Dz. 1322 głębszy spokój mej duszy niż głębina morza...
- Dz. 1327 rozważysz wszystkie łaski... a głęboki spokój będzie towarzyszył duszy twojej.
- Dz. 1328 wszystko, coś mi powiedział, jest prawdą; doznaję głębokiego spokoju...
- Dz. 1328 spokój wypływa ze świadectwa, jakie mi daje sumienie...
- Dz. 1345 Głębi spokoju nie mąci mi nic, patrzę jednym okiem na przepaść swej nędzy...
- Dz. 1361 nie trać spokoju, ale uniżaj się głęboko przede Mną...
- Dz. 1366 choć boli mnie każdy upadek dusz... ponad to wszystko mam w duszy głęboki spokój...
- Dz. 1370 rekolekcje odprawiłam... jak sobie Jezus życzył... w... spokoju rozważałam dobrodziejstwa Boże.
- Dz. 1370 dusza moja głębiej została ugruntowana przez ten spokój aniżeli przez jakieś wstrząsy...
- Dz. 1377 otworzyłam furtę... i zaczęłam z nim mówić z taką słodyczą i spokojem...
- Dz. 1377 jeżeli klasztor nie może nam dać roboty. - I odeszli ze spokojem.
- Dz. 1394 To światło utwierdziło mnie w głębokim spokoju...
- Dz. 1394 Cierpienia wcale nie odbierają mi spokoju...
- Dz. 1394 choć cieszę się... spokojem, to... spokój nie zaciera mi wrażenia cierpień.
- Dz. 1394 twarz mam nieraz pochyloną ku ziemi... w tej samej chwili dusza moja napawa się... spokojem...
- Dz. 1408 napełniając duszę moją wielkim spokojem o całość dzieła tego.
- Dz. 1453 zrobiło mi się niedobrze, więc pozostałam z całym spokojem w łóżku.
- Dz. 1487 Chociażby cierpienia twoje były największe, to nie trać spokoju ducha...
- Dz. 1488 pokusy nie powinny ci ani na chwilę zamącić spokoju wewnętrznego...
- Dz. 1541 Zatwardziali grzesznicy, gdy ją odmawiać będą, napełnię dusze ich spokojem...