Wszystko
- Dz. 125 Wszystko było jeszcze do zniesienia. Ale kiedy Pan zażądał, abym malowała ten obraz...
- Dz. 126 Jednak postanowiłam sobie wszystko znosić w cichości...
- Dz. 127 albo - odrzuć to wszystko, bo to nie od Boga pochodzi.
- Dz. 128 już się niejako wszystko wyczerpało i zaczęły mnie zostawiać w spokoju.
- Dz. 128 starałam się jak mogłam, aby wszystko czynić w jak najczystszej intencji.
- Dz. 129 Sypało się na głowę moją wszystko, co się dało.
- Dz. 131 ponad to wszystko przełożyłam zdanie spowiednika...
- Dz. 131 Wiem, że od niej będzie zależeć wszystko.
- Dz. 132 jakby się zdawać mogło, ojcami duchownymi, ale dotąd, jak wszystko idzie dobrze...
- Dz. 134 O, jak dobrze zdać się we wszystkim na Boga...
- Dz. 135 W tę wizję wchodzi wszystko: posądzenia niewinne...
- Dz. 136 jednak przed Panem jest jakoby już wszystko dokonane.
- Dz. 138 ze spokojem spojrzałam w oczy temu wszystkiemu, czego się przedtem tak bardzo lękałam.
- Dz. 138 dusza z siebie niewiele może, ale z Bogiem wszystko może.
- Dz. 145 teraz każe mi się pytać o wszystko spowiednika...
- Dz. 147 najwięcej miałam upomnień, że jestem nieobowiązkowa, że jestem obojętna na wszystko...
- Dz. 148 taka dusza we wszystkim upatruje Boga...
- Dz. 148 Wszystko dla niej ma znaczenie...
- Dz. 148 wszystko sobie wysoce ceni, za wszystko Bogu dziękuje...
- Dz. 148 ze wszystkiego wyciąga korzyść dla duszy...
- Dz. 149 Kiedy Pan sam chce być przy duszy i prowadzić ją, usunie wszystko, co zewnętrzne.
- Dz. 149 Jezus mi wystarczał za wszystko.
- Dz. 149 Mistrz najlepszy, aby mógł sam działać, usunie wszystko, co jest stworzone.
- Dz. 150 dosłownie się spełniło wszystko co do tej sprawy.
- Dz. 154 Wszystko uczynię, co będzie w mej mocy...
- Dz. 154 Ty wszystko możesz, a ja nic sama z siebie.
- Dz. 158 To wszystko dla ciebie stworzyłem, oblubienico Moja...
- Dz. 162 Akt strzelisty: Z Bogiem wszystko mogę.
- Dz. 163 O Jezu mój, przemień mnie w siebie, bo Ty wszystko możesz.
- Dz. 172 naprawdę muszę sobie wielki wysiłek zadać, i to nie wszystko powiem.