Miłosierdzie
- Dz. 1730 od wieków nie słyszano... by dusza ufająca miłosierdziu Twemu została zawiedzion[a].
- Dz. 1733 Witaj, najsłodsze Miłosierdzie moje, które się rozlewasz na wszystkie dusze.
- Dz. 1733 Witaj, Zdroju niewyczerpanego miłosierdzia - najczystsza Krynico, z której nam tryska życie...
- Dz. 1738 Wstępuj... do czyśćca, bo tam cię potrzebują... pozwól mi wpierw wstąpić do skarbca miłosierdzia...
- Dz. 1739 jestem miłosierdziem samym dla duszy skruszonej.
- Dz. 1739 Największa nędza duszy nie zapala Mnie gniewem, ale się wzrusza Serce Moje... miłosierdziem...
- Dz. 1741 z niezgłębionego miłosierdzia swego powołujesz do bytu stworzenia...
- Dz. 1741 W miłosierdziu swoim niezgłębionym stworzyłeś duchy anielskie...
- Dz. 1741 jeśli dałeś udział im w swym szczęściu i pozwalasz im istnieć... to jest jedynie przepaść miłosierdzia...
- Dz. 1742 korząc się przed Tobą [w] wielkiej pokorze, Bo dobrze widzę, że ta łaska jest z miłosierdzia jedynie.
- Dz. 1742 Wtem duchy wierne zawołały: Cześć miłosierdziu Bożemu, I przetrwali szczęśliwie w próbie ognistej.
- Dz. 1742 Po walce tej pogrążyły się te czyste duchy w oceanie Bóstwa... uwielbiają głębie miłosierdzia Jego...
- Dz. 1743 Boże, któryś z miłosierdzia swego powołać raczył z nicości do bytu rodzaj ludzki...
- Dz. 1743 w miłosierdziu swoim dajesz nam życie wiekuiste.
- Dz. 1743 dajesz nam udział w swym życiu wewnętrznym, a czynisz to jedynie z miłosierdzia swego.
- Dz. 1743 nie wytrwał człowiek; mógłbyś go ukarać, jak aniołów... odrzuceniem, ale tu wystąpiło miłosierdzie...
- Dz. 1743 żeś nas nie ukarał, jak na to zasłużyliśmy; niech będzie uwielbione miłosierdzie Twoje...
- Dz. 1743 zdumieli się aniołowie nad wielkością miłosierdzia, któreś okazał ludziom...
- Dz. 1744 Boże wielkiego miłosierdzia, Boże litości. Zawinił człowiek, lecz przeprosić nie jest w stanie...
- Dz. 1744 I woła ludzkość bez przestanku do Ciebie, Panie nad pany, Do niezgłębionego miłosierdzia Twego...
- Dz. 1745 Boże, któryś nie zatracił człowieka po upadku, ale w miłosierdzia swoim przebaczyłeś mu...
- Dz. 1745 Miłosierdzie Cię pobudziło, żeś sam raczył zstąpić do nas i wydźwignąć nas z nędzy naszej.
- Dz. 1745 Jej niepokalane wnętrzności są Ci mieszkaniem i staje się niepojęty cud miłosierdzia Twego, o Panie.
- Dz. 1745 Bóg zamieszkał z nami, Słowo Boże - Miłosierdzie Wcielone.
- Dz. 1745 Podniosłeś nas do swego Bóstwa przez swe uniżenie... jest to przepaść Twego miłosierdzia.
- Dz. 1745 Jesteś Bogiem miłosierdzia, masz litość dla nędzy, jesteś nam Bogiem, a my Twym ludem.
- Dz. 1745 Jesteś nam Ojcem, a my Twe dzieci z łaski; niech się sławi miłosierdzie Twoje, żeś raczył zstąpić...
- Dz. 1746 W miłosierdziu swym niezgłębiony, niepojęty, Z miłości ku nam bierzesz sobie ciało...
- Dz. 1746 Dziewica święta, ta śnieżna Lilija, Pierwsza wielbi wszechmoc Twego miłosierdzia.
- Dz. 1746 Czemuż nie z Serafinem łączysz się, Panie, lecz z grzesznikiem? O, bo to jest tajemnica miłosierdzia...