Dusza
- Dz. 611 Miłosierdzie jest żywotem dusz...
- Dz. 614 widziałam Pana ... po ubiczowaniu, ból mi ścisnął duszę...
- Dz. 614 wszystkie męki odczuwam we własnym ciele i we własnej duszy.
- Dz. 615 sprawę tę, którą Pan chce przeprowadzić na chwałę swoją i dla pożytku wielkiej liczby dusz...
- Dz. 615 niewdzięczną by była dusza moja, gdyby dłużej miała się opierać woli Bożej.
- Dz. 615 nieraz walka w duszy tak wielka, że jak Pan Jezus w Ogrójcu, tak i ja wołam do Boga...
- Dz. 615 pragnę okazać pierwsza, okazać tę ufność, której żądasz od dusz.
- Dz. 616 moc wstąpiła w duszę moją i jakieś dziwne światło: na czym polega nasza miłość ku Bogu...
- Dz. 617 Wszystko, co piękne jest w duszy mojej, Twoim jest, o Boże...
- Dz. 618 Nie wiedziałam, że tak wielką korzyść będę czerpać dla duszy...
- Dz. 619 wszystko, co czynię, czynię dla dusz nieśmiertelnych.
- Dz. 619 trudy i zmęczenia niczym mi są, kiedy pomyślę, że jednają dusze grzeszne z Bogiem.
- Dz. 621 weszłam na pięć minut na adorację i modliłam się za pewną duszę...
- Dz. 621 nie zawsze modlitwy nasze Bóg przyjmuje za te dusze, za które my się modlimy...
- Dz. 621 przeznacza za inne dusze, i nie przynosimy im ulgi, jakie [one] cierpią w ogniu czyśćcowym...
- Dz. 622 Poufne obcowanie duszy z Bogiem.
- Dz. 622 Bóg zbliża się do duszy w sposób szczególny...
- Dz. 622 w sposób szczególny, wiadomy tylko Bogu i duszy.
- Dz. 622 Jezus udziela się duszy w sposób łagodny...
- Dz. 622 odsłania duszy nieraz swe Boskie zamiary.
- Dz. 623 ojciec Andrasz powiedział, że dobrze by było, aby w Kościele Bożym istniała grupa dusz...
- Dz. 623 wszyscy tego miłosierdzia potrzebujemy, po tych jego słowach dziwne światło wstąpiło w duszę...
- Dz. 624 ból przedzierał duszę, bo wiedziałam, że przez to wyjeżdżanie odciągnie się ta sprawa...
- Dz. 626 w czasie benedykcji chwilę dusza moja obcowała z Bogiem Ojcem...
- Dz. 626 w duszy te słowa: Nie lękaj się, córko Moja, niczego, wszyscy przeciwnicy rozbiją się u nóg Moich.
- Dz. 626 Po tych słowach wstąpił w duszę moją tak głęboki spokój...
- Dz. 627 Po tych słowach znowuż głębia spokoju wstąpiła w duszę moją.
- Dz. 628 jedna siostra, starsza już wiekiem, odkryła mi stan swojej duszy...
- Dz. 628 w duszy te słowa: Powiedz jej, że więcej rani Moje Serce jej niedowierzanie, aniżeli grzechy...
- Dz. 628 rozpłakała się jak dziecko i radość wielka wstąpiła w jej duszę.