Bóg
- Dz. 1083 Ta piękna dusza... jest tak miła Bogu przez swą głęboką pokorę.
- Dz. 1086 wiele mi Bóg udziela łaski posiłkującej, która mnie nieustannie wspiera.
- Dz. 1092 nic się równać nie może w porównaniu z jednym aktem czystej miłości Boga...
- Dz. 1094 jeżeli dusza szczerze kochająca Boga i jest z Nim wewnętrznie zjednoczona...
- Dz. 1094 Bóg w szczególny sposób broni duszy, która Go szczerze kocha...
- Dz. 1095 Kiedy mi dał Bóg... poznać wewnętrznie, że nie utraciłam nigdy niewinności...
- Dz. 1095 Dziękowałam Bogu, że raczył mnie chronić od złego...
- Dz. 1096 nowy płomień wybucha z serca mojego - miłości i wdzięczności ku Bogu...
- Dz. 1098 lękam się nawet cienia własnego... dlatego, że mocno ukochałam Boga.
- Dz. 1100 Każdą łaskę większą czuję ją wpierw i dziwna tęsknota, i pragnienie za Bogiem...
- Dz. 1100 jestem przed taką chwilą łaski zupełnie ogołocona... i czekam na jednego Boga.
- Dz. 1101 wiem, czego Bóg ode mnie żąda i co czynić powinnam.
- Dz. 1102 Są to chwile wewnętrznych poznań, których Bóg sam udziela duszy.
- Dz. 1102 Często otrzymuję światło i poznanie wewnętrznego życia Boga...
- Dz. 1107 dał mi Bóg wewnętrzne światło i zrozumienie świętości, i na czym ona polega.
- Dz. 1107 Ani łaski, ani objawienia... ale wewnętrzne zjednoczenie duszy mojej z Bogiem.
- Dz. 1107 Bóg nigdy nie zadaje gwałtu naszej wolnej woli.
- Dz. 1108 Widziałam je w duchu piękne i miłe Bogu, a siebie widziałam jako otchłań nędzy.
- Dz. 1108 Po skończonej nauce rzuciłam się do stóp Boga utajonego...
- Dz. 1117 odpowiedział mi spowiednik, że może to nie jest chwila przez Boga naznaczona.
- Dz. 1118 Mój Boże. W tych chwilach ciężkich nie mam swego kierownika, bo wyjechał do Rzymu.
- Dz. 1118 Bóg nie może mi dać więcej nad to, co mogę.
- Dz. 1120 wszystko tętni radością, a rozśpiewane i szczebiocące ptaszęta wielbią Boga...
- Dz. 1120 wiem, dlaczego Bóg tak przyozdobił ziemię...
- Dz. 1120 Nie umiem żyć bez Boga...
- Dz. 1120 Bóg nie może zaznać szczęścia beze mnie, choć absolutnie sam sobie wystarcza...
- Dz. 1121 Dziś od samego rana dusza moja jest dotknięta przez Boga.
- Dz. 1121 żadne dzieła zewnętrzne nie mogą iść w porównanie z miłością czystą Boga...
- Dz. 1121 tęsknota zalała mi duszę, tęsknię za połączeniem się z Bogiem.
- Dz. 1121 wszechświat wydał mi się jakoby małą kropelką wobec Boga.