Bóg
- Dz. 89 widziałam, jakoby ci się sam Bóg sprzeciwiał...
- Dz. 92 nie dowierzam językowi... przecież on ma mi służyć do chwalenia Boga...
- Dz. 92 proszę Go gorąco, aby raczył uleczyć język mój, bym nim nie obrażała ani Boga...
- Dz. 92 Pragnę, aby język mój nieustannie wysławiał Boga.
- Dz. 93 Ślub jest to dobrowolne przyrzeczenie, Bogu uczynione...
- Dz. 93 Ślub ubóstwa jest... wyrzeczeniem się prawa własności... w celu przypodobania się Bogu.
- Dz. 93 Zakonnik przez ślub posłuszeństwa przyrzeka Bogu, że... przełożonym...
- Dz. 93 aby w przełożonym, jakimkolwiek on by był, upatrywać zawsze Boga...
- Dz. 95 Głębsze poznanie Boga i przerażenie duszy.
- Dz. 95 W początku Bóg daje się poznać jako świętość, sprawiedliwość, dobroć...
- Dz. 95 Dusza nie naraz to wszystko poznaje, ale poszczególnie w... zbliżeniach się Boga.
- Dz. 95 Ten błysk poznania Boga pociąga jej duszę i rozpala miłość ku Niemu.
- Dz. 95 Bóg duszę napełnia swymi pociechami, udziela jej się w sposób odczuwalny.
- Dz. 95 Dusza wchodzi chwilami jakby w zażyłość z Bogiem...
- Dz. 95 Zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych.
- Dz. 96 Doświadczenia Boże w duszy umiłowanej szczególnie przez Boga. Pokusy i ciemności...
- Dz. 96 Miłość duszy nie jest jeszcze taka, jak Bóg tego żąda.
- Dz. 96 Bóg się przed nią ukrył, a ona w stworzeniu pociechy nie znajduje...
- Dz. 96 Dusza pragnie namiętnie Boga, ale widzi swą nędzę...
- Dz. 97 Wiara zostaje w ogniu... dusza robi wysiłki, trwa aktem woli przy Bogu.
- Dz. 97 Straszne są te pokusy. Bóg duszę wspiera niejako potajemnie.
- Dz. 97 wie Bóg, co może dopuścić na duszę. Dusza kuszona [jest] niewiarą...
- Dz. 97 Brzmią w jej uszach słowa... i zdaje się jej, że je wymawia przeciw Bogu.
- Dz. 97 Bóg nie dopuszcza ich na duszę, która... nie była dopuszczona do głębszego z Bogiem obcowania
- Dz. 97 Bóg ma w tym swoje zamiary dla nas niezbadane.
- Dz. 97 Często Bóg w podobny sposób przygotowuje duszę do przyszłych zamiarów i dzieł wielkich.
- Dz. 97 Jest jeszcze próba nad próbami - to jest zupełne odrzucenie od Boga.
- Dz. 98 Widzi się zupełnie przez Boga opuszczoną, czuje, jakoby była przedmiotem Jego nienawiści...
- Dz. 98 modlitwa... jej się zdaje, że pobudza Boga do większego gniewu...
- Dz. 98 Dusza rwie się do Boga, a czuje się odepchnięta.