Wszystko
- Dz. 237 Wszystko, cokolwiek mam w sobie dobrego, Twoim jest, Panie.
- Dz. 238 Prosiłam całe niebo i ziemię, i wszystko, co istnieje wzywałam...
- Dz. 238 wszędzie człowieka wypędzają, bo na jutrzejszy dzień wszystko przyrządzają...
- Dz. 239 Pamiętaj, komuś ślubowała... nie wszystko da się powiedzieć.
- Dz. 240 Jezu, Ty w tym dniu wszystko uczynić możesz dla tych, za którymi Cię proszę.
- Dz. 240 moc ducha do spełnienia we wszystkim woli Twojej świętej.
- Dz. 240 Jezu mój, ponad wszystko dziękuję Ci za Serce Twoje.
- Dz. 240 Serce Twoje. Ono mi wystarcza za wszystko.
- Dz. 244 Jestem zupełnie o wszystko spokojna, bo wiem, że rzeczą Oblubieńca jest myśleć o mnie.
- Dz. 247 Tyś wszystkim dla duszy samotnej.
- Dz. 253 Do Boga odnosić wszystko...
- Dz. 253 W cierpieniach zachowywać się cierpliwie i spokojnie, wiedząc, że wszystko z czasem przeminie.
- Dz. 257 Uspokoił mnie we wszystkim i każe mi wierzyć w Opatrzność Bożą...
- Dz. 265 Wszystko idzie swoim trybem zakonnym.
- Dz. 268 Córko Moja, w twoim sercu znajduję wszystko, czego Mi odmawia tak wielka liczba dusz...
- Dz. 272 Tak nieraz Bóg dopuszcza, ale we wszystkim niech będzie uwielbiony.
- Dz. 290 Pytaj z prostotą o wszystko spowiednika...
- Dz. 294 O, jak bardzo kocham dusze, które Mi zupełnie zaufały - wszystko im uczynię.
- Dz. 295 Mistrzu, kiedy Ty mnie prowadzisz, to wszystko mi idzie łatwo...
- Dz. 309 Jednym słowem, ofiaruję za nich wszystko...
- Dz. 327 jak ma być umieszczony ten napis, ponieważ to wszystko się nie mieści na tym obrazie.
- Dz. 330 Matka Boża mówiła do niego, ale nie wszystko słyszałam.
- Dz. 331 Bóg może wszystko...
- Dz. 339 W nim znajduję wszystko, czego Mi odmawia tak wielka liczba dusz.
- Dz. 340 ani śmierć sama. Czuję się silniejsza ponad to wszystko.
- Dz. 343 W Tobie, Panie, wszystko dobre jest, co daje ojcowskie Twe serce...
- Dz. 343 za wszystko dziękuję Ci, Jezu.
- Dz. 356 Hostio święta, ufam Tobie, gdy wszystko sprzysięże się przeciw mnie...
- Dz. 356 Hostio święta, ufam Tobie, gdy wzrok mój gasnąć będzie na wszystko, co doczesne...
- Dz. 358 Nie rozumiem, jak można nie ufać Temu, który wszystko może...