Dusza
- Dz. 939 raczej sądzi i zatwierdza, że dusza dobrą drogą idzie i dobry duch nią kieruje.
- Dz. 939 dusza zdanie jego powinna przełożyć nad zdanie samego Boga...
- Dz. 939 Dusza, która by nie poddała tych natchnień pod ścisłą kontrolę... kierownika...
- Dz. 939 Kierownik powinien być bardzo ostrożny... i doświadczać duszę w posłuszeństwie.
- Dz. 939 spowiednik nie powinien się bać takiej duszy...
- Dz. 939 jeżeli Bóg daje mu pod opiekę taką wyjątkową duszę, to daje mu wielkie światło Boże...
- Dz. 939 jakżeby mógł dobrze sądzić tak wielkie tajemnice, jakie są pomiędzy duszą a Bogiem.
- Dz. 940 Wiele... modlitw, i pokut odprawiłam, nim mi Bóg przysłał kapłana, który zrozumiał duszę moją.
- Dz. 940 więcej byłoby dusz świętych, gdyby było więcej kierowników doświadczonych...
- Dz. 940 dusza szczerze dążąca do świętości nie umie sobie poradzić sama...
- Dz. 943 czuję się tak opuszczona w duszy, że nie umiem sobie tego wytłumaczyć.
- Dz. 943 dusze grzeszników zabraliście mi Pana, ale dobrze...
- Dz. 944 Cierpliwość, modlitwa i milczenie - te wzmacniają duszę.
- Dz. 944 Są chwile, w których dusza powinna milczeć i nie godzi się jej rozmawiać ze stworzeniami...
- Dz. 944 są to chwile niezadowolenia z samej siebie, a dusza czuje się słaba...
- Dz. 945 widzę wielkie upracowanie twoje w winnicy Mojej- i została dusza moja zalana radością...
- Dz. 946 Tęsknota mojej duszy za Bogiem jest tak wielka, że co chwila wprowadza mnie w omdlenie.
- Dz. 946 Dusza chce dorównać kochającej ją Miłości.
- Dz. 946 Dusza w tych momentach ma tak głębokie poznanie Boga...
- Dz. 946 niepojęte są tajemnice duszy z Bogiem.
- Dz. 947 Są nieraz całe godziny, gdzie dusza moja jest pogrążona w zdumieniu...
- Dz. 947 Majestat nieskończony, a tak uniżający się do duszy mojej.
- Dz. 947 moja dusza bezwiednie tonie, tonie... w Nim.
- Dz. 947 sam wlewa w duszę moją zdolność do takiej miłości...
- Dz. 947 [dusza] jest zanurzona w Nim przez miłość...
- Dz. 947 dziwi się nieraz, jak się dusze zachwycają czyimś powiedzeniem o Bogu...
- Dz. 948 Dusza moja jest pełna bólu i tęsknoty...
- Dz. 948 odczułam w duszy wielką nienawiść grzechu...
- Dz. 949 Niech dusza wątpiąca czyta te wywody miłosierdzia i stanie się ufająca.
- Dz. 949 Miłosierdzie Boże, jedyna nadziejo dusz zrozpaczonych.