Dusza
- Dz. 1227 dusze... które jednak wypłacać się muszą Twej sprawiedliwości...
- Dz. 1227 Ojcze Przedwieczny, spójrz okiem miłosierdzia na dusze w czyśćcu cierpiące...
- Dz. 1227 błagam Cię przez bolesną mękę Jezusa... i przez całą gorycz, jaką była zalana Jego... dusza...
- Dz. 1227 okaż miłosierdzie swoje duszom, które są po d sprawiedliwym wejrzeniem Twoim...
- Dz. 1228 sprowadź Mi dusze oziębłe i zanurz je w przepaści miłosierdzia...
- Dz. 1228 Dusze te najboleśniej ranią Serce Moje.
- Dz. 1228 odrazy doznała dusza Moja w Ogrójcu od duszy oziębłej.
- Dz. 1229 wprowadzam do mieszkania... Serca Twego dusze oziębłe...
- Dz. 1229 niechaj w tym ogniu czystej miłości Twojej rozgrzeją się te zlodowaciałe dusze...
- Dz. 1229 spójrz okiem miłosierdzia na dusze oziębłe...
- Dz. 1230 W której ujrzę po raz pierwszy swego Boga, Oblubieńca swej duszy...
- Dz. 1230 Czuję to, że duszy mojej nie obejmie trwoga.
- Dz. 1230 W którym dusza pozna Boga w Jego potędze...
- Dz. 1233 Hostio święta... Ty dajesz duszy mojej moc...
- Dz. 1234 pragnę zachęcać dusze do ufności w to miłosierdzie...
- Dz. 1235 w duszy mojej jest noc ciemna.
- Dz. 1238 Kapłan ten to wielka dusza, która po brzegi wypełniona Bogiem.
- Dz. 1239 Hostio żywa... Ty widzisz stan mojej duszy.
- Dz. 1239 zapuszczam w tabernakulum wzrok swej duszy...
- Dz. 1239 Tyś zawsze ten sam, choć w duszy mej zmiana.
- Dz. 1240 Co kapłan powie, Jezus tego broni... a nieraz uzależnia od zdania jego swój stosunek z duszą.
- Dz. 1241 wielkiej potrzeba siły woli, aby taką duszę kochać dla Boga.
- Dz. 1241 Nieraz dusza musi się posunąć aż do heroizmu...
- Dz. 1241 aby taką duszę kochać tak, jak Bóg tego żąda.
- Dz. 1242 Spraw, abym miała dla każdej duszy bez wyjątku miłość...
- Dz. 1242 Miłosierdzie Twoje... niech będzie wyciśnięte na sercu i duszy mojej jako pieczęć...
- Dz. 1243 oschłości... dają duszy poznać, jak mało sama [z] siebie może...
- Dz. 1244 Kiedy mówiła do mnie Matka niebieska, wstępowało w duszę... zrozumienie tej woli Boga.
- Dz. 1245 dusza moja jest przepojona Twoją Boskością, przyjmuję z... równowagą słodycz i gorzkość...
- Dz. 1245 jedną rzecz zachowuje w duszy, to jest miłość Bożą...