Dusza
- Dz. 1408 napełniając duszę moją wielkim spokojem o całość dzieła tego.
- Dz. 1411 Mieszkaj w mej duszy stale przez swą łaskę Bożą.
- Dz. 1411 Twa łaska w dobrym mą duszę utwierdza...
- Dz. 1411 Duchu Boży, najmilszy Gościu mej duszy...
- Dz. 1416 wspomnienie tej łaski wprowadzało duszę moją w nowe pogrążenie się w Bogu...
- Dz. 1417 najnędzniejsza ma dusza...
- Dz. 1419 jest [wśród] adorujących dusza, która się za mnie modli.
- Dz. 1420 Co ty widzisz [w] rzeczywistości, dusze te widzą przez wiarę.
- Dz. 1420 abym mógł działać w duszy, dusza musi mieć wiarę.
- Dz. 1421 Ucieszyłam się tym, że są dusze tak miłe Bogu.
- Dz. 1423 poznałam, że dusza ta nie będzie odnosić duchowej korzyści z tego kierownictwa.
- Dz. 1423 przy pierwszym spotkaniu dusza ta mówi mi o swoich radości[ach] z tego kierownictwa.
- Dz. 1425 Modliłam się wtenczas przed Najświętszym Sakramentem za pewną duszę.
- Dz. 1426 Chryste, daj mi dusze.
- Dz. 1426 Dopuszczaj, co Ci się żywnie podoba na mnie, ale w zamian daj mi dusze.
- Dz. 1426 Pragnę dusz zbawienia...
- Dz. 1426 pragnę, aby dusze poznały miłosierdzie Twoje.
- Dz. 1426 Nie mam nic dla siebie, bo wszystko rozdałam duszom...
- Dz. 1426 wszystko rozdałam duszom...
- Dz. 1427 Jezu utajony, życie mej duszy...
- Dz. 1427 Ciebie jednego dusza ma pożąda...
- Dz. 1427 Ciebie jedynie ma dusza wygląda...
- Dz. 1433 W tych słowach duszę moją przeszyło światło...
- Dz. 1434 istnienie świata podtrzymują dusze wybrane...
- Dz. 1435 nie jest tak strasznie, gdy duszę światło Boże przeniknęło...
- Dz. 1435 przez to wypraszać łaski dla dusz zbawienia...
- Dz. 1435 choćby dla jednej duszy zbawienia...
- Dz. 1436 niknie Twój gniew wobec duszy uniżonej.
- Dz. 1436 Choć wielkim jesteś, Panie, to jednak dajesz się zwyciężyć duszy uniżonej...
- Dz. 1436 O pokoro, najdroższa cnoto, jak mało dusz cię posiada.