Bóg
- Dz. 121 Cieszy się ścisłym zjednoczeniem z Bogiem.
- Dz. 121 Tym właśnie mniej, że ją Bóg nawiedza tymi łaskami, bo jest w okazji... niebezpieczeństw...
- Dz. 121 Powinna prosić Boga o przewodnika duchowego...
- Dz. 121 Duszę, która jest zjednoczona z Bogiem, trzeba ją przygotować do... zaciętych walk.
- Dz. 121 Po tych oczyszczeniach i próbach Bóg obcuje w duszy w sposób szczególny...
- Dz. 122 jedna z przełożonych poznała moją duszę i drogę, jaką Bóg mnie chce prowadzić.
- Dz. 122 Mówiła mi, że niepodobna, aby Bóg tak obcował ze stworzeniem.
- Dz. 123 wbrew woli pogrążałam się w Bogu i Pan utrzymywał mnie przy sobie.
- Dz. 125 wysłuchiwać musiałam. A jak to mnie męczyło, jeden Bóg tylko wie.
- Dz. 126 siostra Faustyna musi być bardzo blisko Boga, że ma siłę znieść tyle cierpień.
- Dz. 126 Drażniła je moja cierpliwość, jednak Bóg dawał mi... tyle siły, że znosiłam to...
- Dz. 127 na dobrej jesteś drodze, albo - odrzuć to wszystko, bo to nie od Boga pochodzi.
- Dz. 128 To ściągało wiele różnych cierpień, Bogu tylko wiadomych.
- Dz. 130 O różnych widzeniach i łaskach tutaj nie wspominam, które w tym czasie Bóg mi udzielił...
- Dz. 131 o światło dla kapłana, przed którym miałam się odsłonić... prosiłam Boga...
- Dz. 131 Zdana jestem zupełnie na Boga i dusza moja pragnie prawdy.
- Dz. 131 w duszy miałam tak wielką pewność, że rzeczy te od Boga pochodzą...
- Dz. 132 Bóg sam nieraz rzuci snop światła w głąb duszy, za jej pokorę i wiarę.
- Dz. 132 każde słowo w konfesjonale jest Boże, ale to... jest coś wprost od Boga.
- Dz. 132 kapłan... mówi to, co by nie chciał wypowiedzieć. Otóż tak Bóg nagradza wiarę.
- Dz. 132 Wiedz, siostro, że jeżeli Bóg żąda, abyś tego dokonała, więc nie trzeba się sprzeciwiać.
- Dz. 132 Bóg chce czasami właśnie w ten sposób być chwalonym.
- Dz. 132 Bądź spokojna, jak Bóg zaczął - to Bóg dokończy...
- Dz. 132 ale mówię ci: wierność Bogu i pokora, jeszcze raz pokora.
- Dz. 134 jak dobrze zdać się we wszystkim na Boga...
- Dz. 134 pozwolić Bogu w całej pełni działać w duszy.
- Dz. 135 przyszłam na adorację, odczułam w duszy, że weszłam do świątnicy Boga żywego...
- Dz. 136 Czuję, że Bóg czeka na moje słowo, na moją zgodę.
- Dz. 137 kiedy się zgodziłam... na tę ofiarę - obecność Boga przenikła mnie na wskroś.
- Dz. 137 Dusza moja została pogrążona w Bogu i zalana tak wielkim szczęściem...