Duch
- Dz. 1453 serce moje wiele miało do ofiarowania Panu, łącząc się duchem w drugiej Mszy św. z Panem.
- Dz. 1454 Przeniosłam się w duchu do tabernakulum...
- Dz. 1454 Udzielił mi Pan mocy ducha i miłości do tych, przez których przychodzi mi cierpienie.
- Dz. 1455 udzielając mi w duchu swego kapłańskiego błogosławieństwa...
- Dz. 1456 Duch mój coraz więcej zachwyca się i karmi mądrością Twoją...
- Dz. 1465 Zły duch znieść tego nie mógł.
- Dz. 1465 Zły duch zawył z wściekłości...
- Dz. 1478 Dusze wybrane, które nie mają ducha Mojego...
- Dz. 1478 literę przeniosły nad ducha Mojego, nad ducha miłości.
- Dz. 1487 Chociażby cierpienia twoje były największe, to nie trać spokoju ducha...
- Dz. 1494 w duchu uzbroiłam się do walki.
- Dz. 1496 duch mój pogrążył się jeszcze [w] większej ciemności.
- Dz. 1497 nie wchodząc w rozmowę z duchem ciemności.
- Dz. 1515 łączę się z nimi duchem, bo brak zdrowia mi nie pozwala pójść do kaplicy...
- Dz. 1523 zaczynam to rozmyślanie, a nigdy go nie kończę, bo duch mój całkowicie się w Nim pogrąża.
- Dz. 1549 Pragnę żyć duchem wiary...
- Dz. 1550 przyjmować ich cierpienia, krzepiąc ich na duchu...
- Dz. 1553 Gdy to rozważam, duch mój ustaje...
- Dz. 1558 nie ustaje ciemność, a duch mój pogrąża się w jeszcze większej agonii.
- Dz. 1558 dziwię się sama sobie, że ducha nie wyzionęła[m]...
- Dz. 1581 pragnę, aby był duch wielkiej gorliwości w całym naszym Zgromadzeniu...
- Dz. 1604 zostałam w duchu porwana przed majestat Boży.
- Dz. 1636 na wszystko... przełożeni pieniędzy dali dosyć... A poznawszy w duchu tę całą sprawę...
- Dz. 1637 bardzo potrzeba duch[a], sama litera nie daje wzrostu miłości.
- Dz. 1639 towarzyszyłam w duchu pewnej duszy konającej.
- Dz. 1658 wewnętrzne światło zrozumienia w duchu całego miłosierdzia.
- Dz. 1659 duch ciemności kusi nieraz gwałtownie osoby dobre...
- Dz. 1662 Wysławiać Cię będę... w udręce ducha...
- Dz. 1669 duch mój zatonął w Nim...
- Dz. 1675 Jechałam z tak głębokim spokojem i swobodą ducha.