Dusza
- Dz. 112 Dusza wtenczas milknie i nie mówi wszystkiego...
- Dz. 112 kiedy się zdarzy, że spowiednik zaczyna doświadczać duszę...
- Dz. 112 a nie znając jej... zamiast pomóc duszy, to szkodzi jej.
- Dz. 112 spowiednik to lekarz duszy...
- Dz. 112 Czasami rzecz drobna... dla spowiednika jest snopem światła w poznaniu duszy.
- Dz. 112 Bóg od niektórej duszy żąda wielkiej czystości...
- Dz. 112 Grzech jest według poznania i światła duszy...
- Dz. 112 Cierpliwość... spowiednika otwiera drogę do najgłębszych tajni duszy.
- Dz. 112 Dusza niejako bezwiednie odsłania swą przepastną głębię...
- Dz. 112 Każda z tych trzech dusz potrzebuje odrębnego ćwiczenia.
- Dz. 112 kiedy poznałam, że nie jestem zrozumiana, to nie odsłaniałam swej duszy...
- Dz. 113 pragnę powiedzieć trzy słowa do duszy, która pragnie stanowczo dążyć do świętości...
- Dz. 113 najmądrzejszy spowiednik nie może gwałtem wlać w duszę tego, co pragnie...
- Dz. 113 jeżeli dusza nie będzie szczera i otwarta.
- Dz. 113 Dusza nieszczera, skryta naraża się na wielkie niebezpieczeństwo...
- Dz. 113 Pan Jezus nie udziela się takiej duszy w sposób wyższy...
- Dz. 113 dusza nie korzysta należycie z sakramentu spowiedzi, jeżeli nie jest pokorna.
- Dz. 113 Pycha duszę utrzymuje w ciemności.
- Dz. 113 Dusza nieposłuszna nie odniesie żadnego zwycięstwa, chociażby ją... Jezus... spowiadał.
- Dz. 113 Spowiednik najdoświadczeńszy nic takiej duszy nie pomoże.
- Dz. 113 Na wielkie nieszczęścia naraża się dusza nieposłuszna...
- Dz. 113 Bóg najhojniej obsypuje duszę łaskami...
- Dz. 113 ale duszę posłuszną.
- Dz. 114 jak miłe są hymny, płynące z duszy cierpiącej.
- Dz. 114 Całe niebo zachwyca się taką duszą...
- Dz. 115 Dusza, kiedy wyszła z tych utrapień, jest głęboko pokorna.
- Dz. 115 Jej czystość duszy jest wielka.
- Dz. 115 Ona Boga nader szybko odkrywa w duszach innych...
- Dz. 115 Dusza jest oczyszczona przez samego Boga.
- Dz. 115 Bóg, jako czysty Duch, wprowadza duszę w życie czysto duchowe.