Czuć
- Dz. 7 Ostatnie wezwanie Boże, łaskę powołania do życia zakonnego czułam od siedmiu lat.
- Dz. 16 złożyłam Bogu ślub wieczystej czystości. Od tej chwili czułam większą zażyłość z Bogiem...
- Dz. 17 otworzyła dla mnie furta klasztorna... pierwszego sierpnia... Czułam się... szczęśliwa...
- Dz. 19 nie wolno mi ani nawet myśleć o innym zakonie. Od tej chwili czuję się zawsze szczęśliwa...
- Dz. 23 Nie czuję żadnej pociechy w modlitwie, rozmyślanie przychodzi mi z wielkim wysiłkiem...
- Dz. 24 Czuję zupełne opuszczenie sił fizycznych, padam na ziemię, rozpacz zawładnęła...
- Dz. 24 czuję, że jestem pod mocą sprawiedliwego Boga i jestem przedmiotem Jego zapalczywości.
- Dz. 27 W sposób odczuwalny czułam się zalana światłem Bożym. Od tej chwili dusza moja obcuje...
- Dz. 31 nie miałam im tego za złe, że we mnie tak rzucali tymi rozmaitościami, i właśnie... czułam...
- Dz. 40 w czasie Mszy św. czułam bliskość Boga w szczególniejszy sposób, pomimo bronienia się...
- Dz. 42 w dzień Bożego Narodzenia czuję, że mnie ogarnia wszechmoc - obecność Boża.
- Dz. 67 pomimo... troskliwej opieki przełożonych i zabiegów lekarskich czułam się ani lepiej...
- Dz. 73 Kiedy czuję, że cierpienie przechodzi siły moje, wtenczas uciekam się do Pana...
- Dz. 74 niepewności zawsze pochodziły od zewnątrz, bo w głębi duszy czułam, że Pan jest...
- Dz. 74 mówił mi, że bywają złudzenia, i czułam, że kapłan ten jakby się bał mnie spowiadać.
- Dz. 96 Na miejsce dawnej obecności Bożej wstąpiła oschłość... nie czuje smaku w ćwiczeniach...
- Dz. 98 Widzi się zupełnie przez Boga opuszczoną, czuje, jakoby była przedmiotem Jego nienawiści...
- Dz. 98 Dusza rwie się do Boga, a czuje się odepchnięta. Wszystkie męki i katusze świata są niczym...
- Dz. 98 To odrzucenie od Boga czuje tak żywo w sposób przeraźliwy. Wyrywają się z jej serca jęki...
- Dz. 101 dusza zaczęła się pogrążać w rozpaczy, czułam, że zaczynam konać... chwyciłam krzyżyk...
- Dz. 101 czuję, że się odłączy ciało moje od duszy, i chociaż pragnęłam pójść do przełożonych, już sił...
- Dz. 102 czuję, jakoby wszystko odpadło od duszy mojej, jakobym dopiero wyszła z ręki Bożej...
- Dz. 102 czuję nietykalność swojej duszy...
- Dz. 102 czuję, że jestem dziecię maleńkie...
- Dz. 104 Czuję niechęć do wszystkiego, co jest stworzone. Tulę się do Serca Boga, jak niemowlę...
- Dz. 112 Dusza niejako bezwiednie odsłania swą przepastną głębię i czuje się silniejsza i odporniejsza...
- Dz. 132 dusza to czuje, że kapłan nie jest od siebie zależny - mówi to, co by nie chciał...
- Dz. 136 Czuję, że Bóg czeka na moje słowo, na moją zgodę.
- Dz. 137 Czułam, że majestat Jego otacza mnie. Dziwnie zostałam zlana z Bogiem.
- Dz. 137 Świadoma... zjednoczenia się z Bogiem, czuję, że jestem szczególnie miłowana, i nawzajem...