Dobroć
- Dz. 39 Radość wielka napełniła duszę moją, widząc dobroć Boga.
- Dz. 53 dobroć Jezusa jest nieskończona, obiecał mi pomoc widzialną na ziemi...
- Dz. 57 chwały imienia Twego i aby dusze poznały dobroć Twoją.
- Dz. 72 radość się pali w sercu moim, kiedy widzę tę niepojętą dobroć Twoją...
- Dz. 95 W początku Bóg daje się poznać jako świętość, sprawiedliwość, dobroć...
- Dz. 158 Bóg jest nieskończenie dobry, ściga nas swoją dobrocią.
- Dz. 163 Obcować... nawet z tymi, o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej...
- Dz. 177 nie chcą dusze wierzyć w Moją dobroć.
- Dz. 190 przyjmuję wszystko, cokolwiek chcesz na mnie zesłać, ufam Twojej dobroci.
- Dz. 229 mała dziecina... z wielką ufnością w twoją dobroć, i prosi o kawałek chleba...
- Dz. 242 dobroć Twoja przechodzi dobroć najczulszej matki.
- Dz. 244 Jego dobroć zniewala Go do udzielania się stworzeniu...
- Dz. 258 Ośmielona dobrocią Jego - rzekłam: Jezu, dałeś mi tego ojca...
- Dz. 281 dusze wątpiące, uchylę wam zasłony nieba, aby was przekonać o dobroci Boga...
- Dz. 288 ośmielona dobrocią Jego zapytałam Go: czy też ma z naszych wychowanek...
- Dz. 288 podziwiam dobroć Twoją.
- Dz. 300 nie wierzy, że jestem miłosierdziem, nie dowierza dobroci Mojej.
- Dz. 300 szatani wielbią sprawiedliwość Moją, ale nie wierzą w dobroć...
- Dz. 305 aby uwierzyły dobroci Twojej i wysławiały... miłosierdzie...
- Dz. 309 pragnę... wynagrodzić Ci za te dusze, które nie dowierzają dobroci Twojej.
- Dz. 323 za nawrócenie dusz, które nie dowierzają dobroci Bożej.
- Dz. 359 Wszystko, co mówisz o dobroci Mojej, prawdą jest...
- Dz. 359 nie ma dostatecznych wyrażeń na wysławienie Mojej dobroci.
- Dz. 361 Dobroci nieskończona, kto Cię godnie uwielbi...
- Dz. 363 nędza nic więcej uczynić... nie może, prócz obrażania Ciebie, o Dobroci...
- Dz. 366 nie na sobie to opieram, ale na łasce i dobroci Twojej...
- Dz. 367 wielką jest obojętność dusz za tyle dobroci...
- Dz. 378 Kiedy dusza wysławia Moją dobroć, wtenczas szatan drży przed nią...
- Dz. 383 Radością wielką zabiło mi serce na widok dobroci Bożej.
- Dz. 386 uchylić zasłony, aby nie wątpiła ziemia o Jego dobroci.