Duch
- Dz. 30 duch mój został porwany jakoby w zaświaty...
- Dz. 40 nie chciałam być ofiarą złego ducha...
- Dz. 42 Siostry prosiły, żeby chociaż chwilkę odpocząć, jednak duch mój nie mógł się uspokoić.
- Dz. 55 Jeżeli te natchnienia nie zgadzają się z wiarą i z duchem Kościoła...
- Dz. 55 odrzucać, bo to jest od złego ducha.
- Dz. 61 te dwa widzenia umocniły mnie w duchu...
- Dz. 85 zostałam przeniesiona w duchu przed tron Boży.
- Dz. 93 głównych sposobów jest siedem... duch umartwienia..
- Dz. 93 jest pięć środków dla zabezpieczenia cnoty: pokora, duch modlitwy...
- Dz. 94 aby wśród burz, cierpień i doświadczeń nie ustał duch mój.
- Dz. 98 dusza doznaje jeszcze cierpień od złego ducha.
- Dz. 109 Po tych cierpieniach dusza jest wielkiej czystości ducha...
- Dz. 115 Bóg, jako czysty Duch, wprowadza duszę w życie czysto duchowe.
- Dz. 118 Dusza, nie zaznawszy słodyczy ciszy wewnętrznej, jest duchem niespokojnym...
- Dz. 123 byłam uważana jakoby opętana przez złego ducha...
- Dz. 135 dał mi Pan poznać, czym są nawet najczystsze duchy wobec Niego.
- Dz. 136 duch mój pogrążył się w Panu i rzekłam: Czyń ze mną, co Ci się podoba...
- Dz. 137 nawzajem utonął duch mój w Nim.
- Dz. 142 duch mój rozradował się w Panu...
- Dz. 142 Duch mój został zwrócony ku słońcu i rozkwitł...
- Dz. 160 Duch mój w dniu tym był rozpalony szczególną miłością ku Eucharystii.
- Dz. 166 W modlitwie zawsze znajduję światło i moc ducha...
- Dz. 172 Postać jego mówiła o wielkości ducha...
- Dz. 177 kiedy się przebudziłam, zaraz duch mój cały zatonął w Bogu...
- Dz. 177 dzień cały duch mój był zanurzony w odczuwalnej obecności Bożej...
- Dz. 177 Duch mój był w Bogu...
- Dz. 179 Podziwiałam tego ducha pokory i umartwienia.
- Dz. 180 Duch mój rwał się do Boga...
- Dz. 180 Duchy czyste zasłaniają swoje oblicze i pogrążają się w nieustannej adoracji...
- Dz. 182 przed łamaniem opłatkiem weszłam do kaplicy, aby się w duchu podzielić...