Dusza
- Dz. 1 A dusza czarna w śnieg się zamieni.
- Dz. 1 Płynie pociecha dla duszy...
- Dz. 1 Płynąć z duszy człowieka nigdy nie ustawa...
- Dz. 2 Bo przyszłość może w duszy mojej nie zagości.
- Dz. 3 Bóg i dusze
- Dz. 3 Królu miłosierdzia, kieruj duszą moją.
- Dz. 5 Bóg i dusze
- Dz. 6 Mam spisać zetknięcia się duszy mojej z Tobą...
- Dz. 6 pisać o Tobie, o niepojęty w miłosierdziu ku biednej duszy...
- Dz. 6 Wola Twoja święta jest życiem duszy...
- Dz. 6 nie umiem tego jasno napisać, co w duszy przeżywam.
- Dz. 7 W siódmym roku życia usłyszałam pierwszy raz głos Boży w duszy...
- Dz. 8 chociaż w niczym zadowolenia nie znajdowała dusza moja.
- Dz. 8 Unikałam... Boga, a całą duszą skłaniałam się do stworzeń.
- Dz. 8 Jednak łaska Boża zwyciężyła w duszy.
- Dz. 9 dusza moja doznawała wewnętrznych [udręczeń].
- Dz. 9 pozorując to, co zaszło w duszy mojej, bólem głowy.
- Dz. 10 zwierzyłam się siostrze z tego, co zaszło w duszy...
- Dz. 11 usłyszałam w duszy te słowa: ażebym wyjechała poza miasto...
- Dz. 12 poszłam do zakrystii i opowiedziałam wszystko, co zaszło w duszy...
- Dz. 15 zwróciłam się całą stęsknioną duszą do Boga.
- Dz. 16 Bóg napełnił duszę moją światłem wewnętrznym...
- Dz. 18 które mi przemawiały do duszy, żeby wstąpić do zakonu więcej ściślejszego.
- Dz. 18 Myśl ta bardzo się utrwaliła w duszy, ale jednak nie było w tym woli Bożej.
- Dz. 18 prosiłam Jezusa o światło... ale nic nie otrzymałam w duszy...
- Dz. 19 a tylko z mojej celi Bóg słyszy jęk duszy.
- Dz. 19 Opowiedziałam wszystko, co zaszło w duszy mojej...
- Dz. 20 znalazłam się w miejscu mglistym... a w nim całe mnóstwo dusz cierpiących.
- Dz. 20 Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku dla siebie...
- Dz. 20 I zapytałam się tych dusz, jakie ich jest największe cierpienie?