Dzielić
- Dz. 230 Dzielić się będę z Tobą wszystkim, jak dziecię z... matką - radościami i cierpieniem...
- Dz. 538 Pomiędzy sobą nie będą się dzielić na żadne chóry ani na żadne matki i mateczki...
- Dz. 605 żeś mi dał poznać wielkość i różnicę stopni chwały, która dzieli dusze.
- Dz. 762 Chociaż przestrzeń nas dzieli, często go widzę, szczególnie jak pracuje przy biurku...
- Dz. 807 cieniutka zasłona dzieli mnie od Pana...
- Dz. 885 nas dzieli przepaść wielka, boś Ty Stwórca, a ja stworzenie...
- Dz. 1298 czuję Cię, Panie, choć dzieli mnie zasłona.
- Dz. 1440 Kiedy zaczęłyśmy się dzielić opłatkiem, zapanowała szczera i wzajemna miłość.
- Dz. 1471 pisa[ć] dla pociechy dusz, które tak bardzo kocham, a z którymi będę dzielić wieczność całą.
- Dz. 1576 pomiędzy Mną a tobą jest przepaść bezdenna, która dzieli Stwórcę od stworzenia...
- Dz. 1692 miłosierdzie... sprawia to, że znika... przepaść, która dzieli Stwórcę od stworzenia.