Konanie
- Dz. 310 Tyś ochłodą w chwili konania Mego.
- Dz. 314 Módl się za mnie, aż ci powiem, kiedy masz przestać. Jestem w konaniu.
- Dz. 324 Miłość czysta daje duszy moc w samym konaniu.
- Dz. 332 zaczęłam godzinę świętą, chciałam się zatapiać w konaniu Jezusa w Ogrójcu.
- Dz. 445 wywierali swą złość na... Jezusie... serce moje popadło w rodzaj konania...
- Dz. 445 zaczęłam odczuwać na sobie konanie...
- Dz. 471 duch mój jakby w konaniu za Nim i łez powstrzymać nie mogłam...
- Dz. 587 weszłam jakoby w rodzaj konania za Nim...
- Dz. 644 przyszłam na rozmyślanie, weszłam w rodzaj konania...
- Dz. 672 Męka wewnętrzna przeszło dwie godziny. Konanie... Nagle przenika mnie obecność Boża...
- Dz. 708 weszłam jakoby w omdlenie i dziwny rodzaj konania; miłość moja pragnie dorównać...
- Dz. 751 pozostawisz mnie w tym konaniu wewnętrznym, chociażby do końca życia - przyjmuję to...
- Dz. 825 czekam na przyjście Twoje, miłosierny Boże, a straszne boleści i lęk konania...
- Dz. 828 o tej porze zaczęło się konanie pewnej duszy...
- Dz. 835 w rozpoczęciu konania proszą mnie o modlitwę.
- Dz. 835 doznaję zmuszenia do modlitwy... dusza ta jest w większych walkach i dłuższym konaniu.
- Dz. 835 pytam się o godzinę - która się dosłownie zgadza i także co [do] konania.
- Dz. 873 dziś piątek, pamiątka Twego gorzkiego konania na krzyżu...
- Dz. 916 siostra pielęgnująca udzieliła jej chrztu św. I... nastąpiło konanie.
- Dz. 916 Krótko trwało konanie, zupełnie jakby zasnęła.
- Dz. 995 nie jest to łatwe żyć w ustawicznym konaniu...
- Dz. 1035 Zaczęłam za niego tę koroneczkę... jednak konanie się przedłuża...
- Dz. 1116 nie mam z czym porównać... konania duszy bez końca.
- Dz. 1132 choćby była dusza w ustawicznym konaniu, Gdy ma Boga - nic jej nie wzruszy.
- Dz. 1220 dusze ciche i pokorne... krzepiły Mnie w gorzkiej konania męce...
- Dz. 1229 błagam Cię... przez trzygodzinne konanie Jego na krzyżu...
- Dz. 1276 wzięłam udział w Jego konaniu w ogrodzie...
- Dz. 1304 oblubienica... z tęsknoty za Tobą przechodzi konanie.
- Dz. 1320 O trzeciej godzinie... zagłębiaj się... w Moim opuszczeniu w chwili konania.
- Dz. 1393 Tyś mnie wywyższył do sfer wiekuistych, Przez mękę i konanie w strasznej katuszy.