Koniec
- Dz. 21 Koniec postulatu [29 IV 1926]. Przełożeni wysłali mnie do Krakowa do nowicjatu.
- Dz. 23 Pod koniec pierwszego roku nowicjatu zaczęło się ściemniać w duszy mojej.
- Dz. 26 Koniec nowicjatu. Cierpienie nic się nie zmniejsza. Osłabienie fizyczne...
- Dz. 36 Jezu, chcę cierpieć w czyśćcu i chcę cierpieć na ziemi, chociażby do końca świata największe męki.
- Dz. 55 Pod koniec nowicjatu spowiednik powiedział mi te słowa: Idź przez życie czyniąc dobrze...
- Dz. 55 Parę słów z konferencji z matką mistrzynią pod koniec nowicjatu: Szczególną cechą siostry duszy...
- Dz. 60 Pod koniec litanii ujrzałam jasność wielką i w niej Boga Ojca. Przed jasnością tą a ziemią...
- Dz. 97 chce ją doświadczyć, jako... złoto, ale to... nie koniec próby. Jest jeszcze próba nad próbami...
- Dz. 141 udręki moje już dobiegają końca. Pan daje mi obiecaną pomoc, widzę ją w dwóch kapłanach...
- Dz. 153 Ludzie szli tą drogą, tańcząc... dochodzili do końca, nie spostrzegając, że już koniec.
- Dz. 153 na końcu tej drogi była straszna przepaść, czyli otchłań piekielna. Dusze te na oślep wpadały...
- Dz. 153 w końcu drogi był wspaniały ogród, przepełniony wszelkim rodzajem szczęścia...
- Dz. 160 Ksiądz poszedł od końca balustrady komunikować, a ja trzymałam Pana Jezusa na rękach...
- Dz. 268 Serce twoje jest Mi odpocznieniem, często zachowuję wielkie łaski pod koniec modlitwy.
- Dz. 281 Czuję dobrze, że nie kończy się posłannictwo moje ze śmiercią, ale się zacznie.
- Dz. 295 nie lękaj się niczego, jak byłem tu twoim początkiem, tak też będę twoim końcem.
- Dz. 321 pomimo pragnienia spowiadania... Człowiek nie wie, co mówi; jedno zacznie, drugiego nie kończy.
- Dz. 329 Pod koniec trzydniowych rekolekcji ujrzałam, że idę po nierównej drodze i... się potykam...
- Dz. 330 Pod koniec nowenny ujrzałam Matkę Bożą z Dzieciątkiem... i... swego spowiednika...
- Dz. 355 W końcu uderza godzina dwunasta, godzina ostatnia roku - zakończyłam ją w imię Trójcy Świętej...
- Dz. 411 W ten czwartek uczułam łaskę tę pod koniec pacierzy, która trwała wyjątkowo długo...
- Dz. 416 Jezus przeszedł, przeciął wszystkie sieci, a w końcu zakreślił... znak krzyża świętego i znikł.
- Dz. 421 niczym sobie poczytuję trud i cierpienie... chociażby miały trwać do końca świata...
- Dz. 421 one mają koniec, a dusze, które się przez to nawróciły, [są uratowane] od mąk...
- Dz. 423 uwielbiaj, duszo moja, Pana i wysławiaj miłosierdzie Jego, bo dobroci Jego końca nie masz.
- Dz. 423 Wszystko przeminie, a miłosierdziu Jego... końca nie masz; chociaż złość dojdzie do miary...
- Dz. 425 widzę w skonaniu, jest to dusza, która była pełna zaszczytów... których końcem jest próżnia i grzech.
- Dz. 425 Na koniec wyszła niewiasta... trzymała jakoby w fartuchu łzy, i... świadczyła przeciw niemu.
- Dz. 437 pod koniec rozmowy ujrzałam Pana Jezusa w progu, w postaci takiej, jako jest namalowany...
- Dz. 447 widziałam Dziecię Jezus. Pod koniec Mszy św. znikło widzenie i ujrzałam się... w swej celi.