Niknąć
- Dz. 142 Jedno jestem z Panem, niejako niknie przepaść między nami, Stwórca i stworzenie.
- Dz. 983 rozpływam się i niknę cała w Nim, jako w żywocie swoim i życiu doskonałym.
- Dz. 1133 zewnętrzna wielkość niknie, jak proszek, przed jednym aktem głębszego poznania Boga.
- Dz. 1136 wielkość Boża zalewa duszę moją i tonę w Nim, i niknę, i gubię się w Nim, rozpływając się w Nim...
- Dz. 1293 ile razy przychodzisz... i prosisz o przebaczenie... niedoskonałość twoja niknie przede Mną...
- Dz. 1436 choć mi... dajesz poznać gromy zagniewania... niknie Twój gniew wobec duszy uniżonej.
- Dz. 1729 pomimo troskliwości przełożonych i starań lekarzy zdrowie moje niknie i ucieka...
- Dz. 1748 Gdy się do Niego szczerze zbliżymy, Nikną nasze nędze, grzechy i złości...