Obcować
- Dz. 20 Miłosierdzie Moje nie chce tego, ale sprawiedliwość każe... obcuję z duszami cierpiącymi.
- Dz. 27 Od tej chwili dusza moja obcuje z Bogiem, jako dziecię ze swym ukochanym Ojcem.
- Dz. 29 Mówi mi, że Pan Jezus w ten sposób obcuje tylko ze świętymi, ale nie z takimi duszami jak siostra...
- Dz. 74 Jeżeli Tyś prawdziwie Bogiem moim, który obcujesz ze mną... niech ta wychowanka...
- Dz. 115 W sposób duchowy obcuje ona z Panem w miłosnym odpocznieniu. Mówi do Pana bez wyrażenia...
- Dz. 121 Po tych oczyszczeniach i próbach Bóg obcuje w duszy w sposób szczególny...
- Dz. 122 Mówiła mi, że niepodobna, aby Bóg tak obcował ze stworzeniem.
- Dz. 133 Pan Jezus tylko ze świętymi duszami obcuje, zapamiętaj to sobie.
- Dz. 133 upokarzałam się i mówiłam: Jezu, Ty z takimi nędznymi podobno nie obcujesz?
- Dz. 163 Obcować będę szczerze nawet z tymi, o których wiem, że nadużywać będą dobroci mojej...
- Dz. 173 Przecież ci powiedziała... że z takimi duszami nędznymi to Pan Jezus w ten sposób nie obcuje...
- Dz. 174 Właśnie z takimi nędznymi duszami tak Pan Jezus obcuje, i im się siostra więcej będzie uniżać...
- Dz. 184 dlatego obcuję z tobą jako dziecię, aby cię nauczyć pokory i prostoty.
- Dz. 234 Jezus wiedział, dlaczego się lękałam obcować z Nim, i wcale Go to nie obrażało.
- Dz. 236 Obcować szczerze z tymi, co stale kłują - wymaga wielkiego zaparcia.
- Dz. 262 Jezus udzielił mi światła, jak obcować z pewnymi osobami.
- Dz. 332 niepojęta jest wielkość Moja, lecz obcuję tylko z maluczkimi - żądam od ciebie dziecięctwa...
- Dz. 335 Jezu, czemu teraz obcujesz ze mną, przybierając postać małej dzieciny?
- Dz. 335 dopokąd się nie nauczę prostoty i pokory, to będzie ze mną obcował jako małe dziecię.
- Dz. 440 niech się nie lęka obcować z Panem żadna dusza i niech się nie wymawia niegodnością swoją...
- Dz. 448 dobroci Boża, jak piękny jest świat wewnętrzny, że już tu na ziemi obcujemy ze świętymi.
- Dz. 461 Jezus pragnie, żeby dusza, która z Nim ściśle obcuje, była pełna pokoju, pomimo cierpień...
- Dz. 467 całe rekolekcje bez przestanku obcowałam z Jezusem i zżyłam się z Nim całą mocą serca swego.
- Dz. 472 Dusza moja obcuje [z] tymi Trzema, lecz słowami nie umiem tego wyrazić...
- Dz. 494 żebyś była wobec zastępcy Mojego... jak dziecko... inaczej opuszczę cię i nie będę obcował z tobą.
- Dz. 603 powiedział mi Jezus, że ja... pełnię wolę Bożą i dlatego... łączę się z tobą i obcuję.
- Dz. 603 Zrozumiałam, jak bardzo Bóg nas miłuje... jak łatwo z Nim obcować...
- Dz. 626 w czasie benedykcji, chwilę dusza moja obcowała z Bogiem Ojcem...
- Dz. 633 cierpienie innych jest cierpieniem moim, bo inaczej nie śmiałabym obcować z Panem Jezusem.
- Dz. 644 To mi nie wolno obcować z Tym, którego tak gorąco pragnę?