Odsłonić
- Dz. 53 nie mogę co do łask odsłonić mu swej duszy...
- Dz. 56 Jezus odsłonił oczom duszy mojej całą przepaść nędzy... cokolwiek w duszy mojej jest dobrego...
- Dz. 75 Zrozumiałam, że wtenczas nie było woli Bożej, żebym swą duszę odsłoniła do głębi.
- Dz. 112 spowiednik mało zna drogi nadzwyczajne i okazuje zdziwienie, jeżeli dusza odsłoni mu...
- Dz. 112 spowiednik nie zna jej, bo nie pozwolił całkowicie odsłonić się jej, jak co do łask, tak i co do nędzy.
- Dz. 122 Kiedy odsłoniłam się przełożonym, jedna z przełożonych poznała moją duszę i drogę...
- Dz. 122 Kiedy odsłoniłam głębiej swą duszę, nie otrzymałam tego, czego pragnęłam, a przełożonej...
- Dz. 130 Przez czas... probacji modliłam się o światło dla kapłana, przed którym miałam się odsłonić...
- Dz. 144 Później Jezus dał mi drugiego kapłana, przed którym kazał mi odsłonić swoją duszę.
- Dz. 172 doznałam tak wielkich trudności, aby odsłonić swoją duszę co do łask - bo co do grzechów... łatwo...
- Dz. 232 powiedz mu wszystko i odsłoń swoją duszę przed nim, jako przede Mną to czynisz.
- Dz. 232 Odsłoń przed nim najtajniejsze rzeczy, jakie masz w duszy.
- Dz. 236 O Jezu, jak wiele nam odsłoni dopiero dzień ostateczny.
- Dz. 263 Kiedy odsłoniłam całą swą duszę przed tym kapłanem
- Dz. 359 Światło to odsłoniło mi rąbek ten, że usiłowania wszystkie... które podejmuję, aby dusze poznały...
- Dz. 396 Myśl ta nie da pani spokoju. - Zdziwiona tą odpowiedzią, odsłoniła przede mną całą swoją duszę.
- Dz. 430 Kiedy udałam się w tygodniu do swego spowiednika i odsłoniłam stan swojej duszy...
- Dz. 458 Wszystkie przymioty Boga... starają się nam odsłonić ten... największy przymiot, to jest dobroć Boga.
- Dz. 473 spowiadałam się u arcypasterza. Kiedy mu odsłoniłam swą duszę, otrzymałam taką odpowiedź...
- Dz. 580 odsłonię ci tajemnicę Serca swego, co cierpię od dusz wybranych...
- Dz. 637 Chociaż nie odsłoniłam [się] wcale co do życia Bożego...
- Dz. 653 Kiedy odsłoniłam swą duszę, kapłan ten bał się [ode] mnie dalej słuchać spowiedzi...
- Dz. 718 Gdybym ci odsłonił całą nędzę, jaką jesteś, umarłabyś z przerażenia.
- Dz. 718 Dlatego, że tak wielką nędzą jesteś, odsłoniłem ci całe morze miłosierdzia Mojego.
- Dz. 718 Nie zniosłabyś ogromu miłości Mojej, jaką mam ku tobie, gdybym ci tu na ziemi odsłonił...
- Dz. 757 dziwne światło... równocześnie odsłoniło mi, co jest w duszy mojej.
- Dz. 768 poznaje podobną sobie duszę, chociażby tamta nie odsłoniła jej swojego wnętrza...
- Dz. 817 Odsłoniłam całą swoją duszę, jak zwykle. Ojciec odpowiadał mi na każdy drobiazg.
- Dz. 822 Odsłonił w duszy mojej wielkie horyzonty - miłość wyrównywa przepaści.
- Dz. 861 Starać się będę, aby jasno odsłonić najtajniejsze głębie swej duszy przed nim...