Pogrążać
- Dz. 95 Zaczyna się pogrążać w Bogu i kosztować rozkoszy Bożych.
- Dz. 98 pogrąża się sama w sobie... i niejako jakby się zgodziła na tę mękę odrzucenia.
- Dz. 101 Kiedy dusza zaczęła się pogrążać w rozpaczy, czułam, że zaczynam konać...
- Dz. 123 wbrew woli pogrążałam się w Bogu i Pan utrzymywał mnie przy sobie.
- Dz. 180 Duchy czyste zasłaniają swoje oblicze i pogrążają się w nieustannej adoracji...
- Dz. 211 Im więcej rozważałam, tym się więcej dusza moja pogrążała w ciemności.
- Dz. 407 nie mogłam się nacieszyć ciszą i milczeniem, co [sprawia, że]... dusza się pogrąża w Bogu...
- Dz. 408 Kiedy się pogrążam w męce Pańskiej, często widzę Pana Jezusa w adoracji...
- Dz. 486 kiedy się przebudzę - pogrążam się w Nim bez słowa mówienia.
- Dz. 577 duch mój pogrążał się w Osobie, którą wymawiałam.
- Dz. 580 Ta utrata dusz, pogrąża Mnie w smutku śmiertelnym.
- Dz. 767 dusza moja jest dotknięta przez Boga i cała się w Nim pogrąża...
- Dz. 770 od pewnego czasu, nie doznaję żadnej przerwy, ale coraz głębiej pogrąża mnie w Bogu.
- Dz. 771 widzi, że dusze lepsze... nie otrzymały tej łaski, dlatego... pogrąża się w swej nicości...
- Dz. 835 Pogrążają się w świętym zdumieniu te duchy czyste, wielbiąc to niepojęte miłosierdzie Boże...
- Dz. 891 odwiedził mnie ksiądz szpitalny... czuję, że duch mój zaczyna się więcej pogrążać w Bogu...
- Dz. 947 Pan najwyższy ma we mnie... upodobanie... a ja pogrążam się jeszcze więcej w swej nicości...
- Dz. 947 Pogrążam się coraz więcej w Nim i nie lękam się niczego.
- Dz. 983 Wielkość Boga pogrąża mnie i zalewa, tak iż tonę cała [w] wielkości Jego...
- Dz. 1210 tym pocieszysz Mnie w gorzkim smutku, [w] jaki Mnie pogrąża utrata dusz.
- Dz. 1302 Żywa... obecność Boża trwa w duszy, ta świadomość pogrąża mnie w głębokim skupieniu...
- Dz. 1367 [w] nocy - ilekroć się obudzę, tyle razy pogrążę się w modlitwie dziękczynnej.
- Dz. 1393 Jezu, rozkoszy mej duszy, anielski Chlebie, Pogrąża się cała istota moja w Tobie...
- Dz. 1397 Utrata każdej duszy pogrąża Mnie w śmiertelnym smutku.
- Dz. 1486 dusza pozostaje głucha na wołanie Boże i pogrąża się jeszcze w większych ciemnościa[ch].
- Dz. 1489 Panie, podnosisz mnie nieraz aż do... widzeń, to znów pogrążasz mnie w nocy ciemnej...
- Dz. 1523 zaczynam to rozmyślanie, a nigdy go nie kończę, bo duch mój całkowicie się w Nim pogrąża.
- Dz. 1558 Jednak nie ustaje ciemność, a duch mój pogrąża się w jeszcze większej agonii.
- Dz. 1572 pogrąż się w modlitwie tam, gdzie jesteś, chociaż przez króciutką chwilę.
- Dz. 1653 Gdzie w adoracji Ciebie pogrąża się niebo całe...