Pokorna
- Dz. 113 Dusza nie korzysta należycie z sakramentu spowiedzi, jeżeli nie jest pokorna.
- Dz. 115 kiedy wyszła z tych utrapień, jest głęboko pokorna.
- Dz. 132 jeżeli dusza jest pokorna, to choć trochę zawsze korzysta.
- Dz. 320 Modlitwa duszy pokornej... rozbraja zagniewanie Ojca...
- Dz. 450 Nie zmiesza ani [nie] zatrwoży nic duszy pokornej.
- Dz. 576 dusza czysta jest pokorna...
- Dz. 593 Jeżeli jest na ziemi dusza prawdziwie szczęśliwa, to tylko dusza prawdziwie pokorna...
- Dz. 593 dusza pokorna nie dowierza sama sobie...
- Dz. 593 Bóg broni duszy pokornej i sam się wtajemnicza w sprawy jej...
- Dz. 1092 dusza moja poznała, że Pan, choć tak wielki, kocha się w pokornych duszyczkach.
- Dz. 1220 Łaskę Moją jest przyjąć zdolna tylko dusza pokorna...
- Dz. 1222 dusza pokorna i cicha Już tu na ziemi rajem oddycha...
- Dz. 1306 Nad duszą pokorną są uchylone upusty niebieskie...
- Dz. 1306 O, jak piękna dusza pokorna...
- Dz. 1306 Teraz rozumiem, dlaczego jest tak mało świętych, bo mało dusz jest głęboko pokornych.
- Dz. 1361 tym sposobem zyskujesz więcej niż utraciłaś, bo pokornej duszy hojniej się daje...
- Dz. 1436 Choć wielkim jesteś, Panie, to jednak dajesz się zwyciężyć duszy uniżonej i głęboko pokornej.
- Dz. 1586 Ta dusza, tak pokorna, umiała wytrzymać wszystkie burze...
- Dz. 1602 łaska Moja odwraca się od nich do dusz pokornych.
- Dz. 1742 duchy wierne zawołały: Cześć miłosierdziu Bożemu... Cześć Matce Jego, Pannie pokornej, czystej.