Prawdziwie
- Dz. 23 myśl odrzucenia od Boga jest to męka, którą prawdziwie cierpią potępieńcy.
- Dz. 24 zaczęły mnie ogarniać lęki prawdziwie śmiertelne...
- Dz. 24 prawdziwie przeżywam męki piekielne...
- Dz. 34 może to być prawdziwie od Boga, ale może być także i złudzeniem.
- Dz. 51 prosiłam Pana Jezusa o jakiś znak na świadectwo - iż prawdziwie Ty jesteś Bóg...
- Dz. 74 Jeżeli Tyś prawdziwie Bogiem moim...
- Dz. 270 Jeżeli te rzeczy, które mi mówisz, prawdziwie od Boga pochodzą...
- Dz. 350 Życie nasze jest prawdziwie apostolskie...
- Dz. 401 dom nasz jest domem prawdziwie bożym...
- Dz. 440 Nie ma duszy nędzniejszej, jaką jestem, jako się prawdziwie poznaję...
- Dz. 462 złączenie woli naszej z wolą Bożą. To czyni duszę prawdziwie wolną...
- Dz. 505 O, jak mała liczba dusz prawdziwie Cię zna.
- Dz. 593 Jeżeli jest na ziemi dusza prawdziwie szczęśliwa, to tylko dusza prawdziwie pokorna.
- Dz. 677 po chwili ojciec złamał to śliczne Dziecię i wyszła prawdziwie krew żywa...
- Dz. 833 Poznaję, że mało jest dusz prawdziwie wielkich, którzy by deptali wszystko, co nie jest Bogiem.
- Dz. 901 jeżeli ona prawdziwie tak kłamie, to niech mi się sama przyzna...
- Dz. 1122 Prawdziwie dusza pokorna i cicha Już tu na ziemi rajem oddycha...
- Dz. 1584 O ludzkości, czemuż tak mało myślisz o tym, że Bóg jest prawdziwie pośród nas.